KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2021/1807 E., 2022/433 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2022
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
7. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi ... ...
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.12.2009 tarihinde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi talebi ve birleştirilen dosya davacısı vekili tarafından 04.11.2014 tarihinde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi verilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın reddine ve birleştirilen davada davacının talebinin kabulüne, asli müdahilin talebinin reddine dair verilen 06/11/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı-birleştirilen davada asli müdahil vekili tarafından talep edilmiştir.
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar davacı-birleştirilen davada asli müdahil vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.
Temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362/1-b maddesinde "4. maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar" hükmü yer almaktadır. Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 8. maddesinin (II) numaralı bendinin (6) numaralı alt bendi gereğince, münhasıran Sulh Hukuk Mahkemesinin görev alanına giren mirasçılık belgesinin iptaline ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi isteğine ilişkin olan ve temyizi kabil olmayan kesin karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2021/1807, K. 2022/433, 13 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama