Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/2489 K.2023/451

Taraflar arasındaki önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 30.10.2020 tarihli ek karar ile başvurunun yasal süresi içerisinde yapılmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi ek kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 24.01.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belirlenen günde temyiz eden davacı taraftan gelen olmadı. Karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldi. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 24.01.2023 gününde Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin 3/1000 payının bulunduğu 122 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dava dışı paydaşı Yalıkavak Turizm ve Yat Limanı İşletmeciliği A.Ş.’nin, taşınmazdaki 43625/100000 payından 440787/1396000 payını uhdesinde bırakarak kalan 241/2000 payını 22.03.2017 tarihinde 3.120.000,00 TL bedelle davalıya sattığını, ancak müvekkiline satışla ilgili noter bildirimi yapılmadığını, satış bedelinin önalım hakkını engellemek için yüksek gösterildiğini ileri sürerek, dava konusu taşınmazda davalı adına kayıtlı payın iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, satış bedelinin gerçek olduğunu ve taşınmazda fiili taksim bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla.

15.05.2018 tarihli ön inceleme tensip tutanağının 2 No.lu ara kararı ile davacı tarafa, dava değeri olan 3.120.000 TL üzerinden eksik harcı yatırması amacıyla bir aylık kesin süre verildiği, 53.281,80 TL eksik harcın ikmaline ilişkin ara kararın 31.07.2018 tarihinde davacı vekilinin iş takibine gittiği evrak üzerine şerh düşülerek tebliğ adresinde daimi çalışanı ehil yetkili Merve Akpolat imzasına tebliğ edildiği, davacı vekilinin 23.06.2018 ve 02.08.2018 havale tarihli dilekçelerinde harç ikmaline yönelik ara karardan rücu edilmesini talep ettiği, ancak dilekçelerin arka sayfasına istemin reddine dair karar verildiğine dair şerh düşüldüğü,

bilahare harcın yatırılmamış olduğu gerekçesiyle 04.10.2018 tarihli 1 No.lu celsede dosyanın 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 30 uncu maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150 inci maddesi uyarınca 10.09.2018 tarihi itibariyle işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı vekilince dosya işlemden kaldırıldıktan sonra 11.12.2018 tarihinde yenileme dilekçesi verildiği ve yenileme harcının yatırıldığı, ancak süresi içerisinde tamamlama harcının yatırılmadığı gerekçesiyle Harçlar Kanunu’nun 30 uncu maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150 inci maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararıyla; gerekçeli kararın, davacı vekiline usulüne uygun olarak 31.07.2019 tarihinde tebliğ edildiği, istinaf başvurusunun ise iki haftalık yasal süresi geçtikten sonra 02.09.2020 tarihinde yapıldığı gerekçesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 346 ıncı maddesinin 1 inci fıkrası gereğince istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; gerekçeli kararı tebliğ alan kişinin kendi sigortalı çalışanı olmadığını, bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz olduğunu, çalışanlarının 2019 yılı Temmuz ayına ilişkin sundukları ücret bordrolarından, tebligatı alan Merve Akpolat isimli kişinin sigortalı çalışanı olmadığının anlaşılacağını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı vekilinin iş yerinde çalışan ehil yetkili kişiye 31.07.2019 tarihinde tebliğ edildiği ve tebligatın geçerli olduğu; davacı vekili, anılan kişinin kendi iş yerinde sigortalı çalışanı olmadığını beyan etmiş ise de iş yerinde çalışan kişinin sigortalı olma zorunluluğunun bulunmadığı, yaklaşık bir yıldan uzun bir süre sonra istinaf başvurusunda bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin harç ikmaline ilişkin ihtarının ve gerekçeli kararın usulsüz tebliğ edildiğini, bu tebligatları teslim alan kişinin kendi sigortalı çalışanı olmadığını, çalışanlarının 2019 yılı Temmuz ayına ilişkin sundukları ücret bordrolarından tebligatı alan Merve Akpolat isimli kişinin sigortalı çalışanı olmadığının açıkça anlaşıldığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı vekilinin iş takibi nedeniyle tebliğ tarihinde iş yerinde bulunmaması üzerine daimi çalışanı olarak evrakı teslim alan kişinin ehil yetkili olup olmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369’uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371’inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371’inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davacı vekili tarafından sunulan 2019 yılı Temmuz ayına ilişkin ücret bordrolarında, Merve Akpolat isimli kişinin sigortalı çalışanı olarak yer almamakla birlikte daha önce harç ikmali için gönderilen muhtırayı da tebliğ alan kişi olduğu, ancak davacı vekili tarafından bu tebligata ilişkin herhangi bir itirazda bulunulmadığının anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun bulunduğundan, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370’inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Yargıtay duruşma vekalet ücreti 8.400,00 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,