Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/4069 K.2022/2380

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.11.2015 tarihinde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 18.03.2021 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü :

KARAR

Dava, elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, tarafların boşandığını ve davalının müvekkiline ait dairede haklı nedene dayanmaksızın oturduğunu, davalıya taşınmazı boşaltması için ihtarname gönderildiğini, davalının ise ihtarnameye verdiği cevapta evden çıkmayacağını belirttiğini ileri sürerek; elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında katkı payı alacağı davası derdest olduğundan ve dava konusu taşınmaza ilişkin müvekkilinin hakkı ödenmediğinden, müvekkilinin hapis hakkına dayalı kullanma hakkı bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekilince temyiz başvurusunda bulunulmuş, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı gerekçesiyle hüküm bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak, yargılama sırasında davalı tarafından taşınmazın anahtarının mahkeme kasasına teslim edildiği, dava açıldığı sırada var olan haksız müdahalenin yargılama sırasında ortadan kalktığı gerekçesiyle davanın konusuz kaldığına karar verilmiş, karara karşı davalı vekilince temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-6100 sayılı HMK’nın 331. maddesi: “(1) Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder. (2) Görevsizlik veya yetkisizlik kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik veya yetkisizlik kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm eder. (3) Davanın açılmamış sayılmasına karar verilen hâllerde yargılama giderleri davacıya yükletilir.” hükmünü ihtiva etmektedir.

Dava açılırken, nisbi harca tabi olan işlerde, davanın reddine karar verilmesi veya davanın konusuz kalması üzerine maktu karar ve ilam harcı alınması gerekir. Bu durumda, mahkemece konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olmasına göre, Harçlar Kanunu gereğince maktu harca hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca hükmedilmesi doğru değildir.

Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.