Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/6466 K.2022/6888

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.11.2012 tarihinde verilen dilekçeyle el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.02.2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma talebinin değerden reddine, karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 30/04/2021 tarihli kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Somut olaya gelince; hüküm altına alınan ecrimisil miktarı ile dava konusu yerin değeri toplam 51.300,00 TL olup, temyize konu dava değerinin 2021 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.