Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/6565 K.2022/7646

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 29/03/2017 tarihinde verilen dilekçeyle el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/06/2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin ecrimisil yönünden reddine, el atmanın önlenmesi talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince ecrimisil talebi yönünden istinaf dilekçesinin değer yönünden reddine, el atmanın önlenmesi yönünden istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davaya konu taşınmaz ve ecrimisil bedeli yönünden harca esas miktarı 72.570TL olup, karar tarihi itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362-(1) a maddesinin parasal sınırların arttırılması başlıklı Ek Madde 1 uyarınca bulunan 2021 yılı için 78.630TL’lik temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır.

Kesin olan kararların temyizi halinde mahkemece veya 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince Yargıtayca temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen karar kesin nitelikte olduğundan temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.