Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/8058 K.2022/3437

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19/03/2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen 14/09/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir. Davacı vekili asıl ve birleştirilen dava ile ... ili, ... ilçesi, 4034 ada 24 ve 19 parsel sayılı taşınmazlar lehine geçit hakkı kurulmasını talep ve dava etmiştir. Asıl ve birleştirilen dosyada davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, birleştirilen davanın reddine, asıl dava yönünden ise 4034 ada, 19 ve 24 parsel sayılı taşınmazlar lehine 21.06.2010 tarihli fen bilirkişisi raporunda A harfi olarak gösterilen yerden 4034 ada 20 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı tesis edilmesine ilişkin hükmün, davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 12.02.2018 tarihli, 2015/7659 E, 2018/942 K sayılı ilamı ile "...hükmü temyiz eden davalı ...

4034 ada 20 ve 23 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıt malikidir. Tesis edilen geçit hakkı 20 parselin sınırları içinde yer almakta olup 20 ve 23 parseli bölmektedir. Temyiz eden vekili tarafından, verilen hükmün adı geçen taşınmazlardaki çalışma bütünlüğünü bozduğu ileri sürülmüştür. 21.06.2010 tarihli fen bilirkişisi raporunun ekinde yer alan krokide 23 parselin güneyinde B harfi ile gösterilen yerden DSİ'nin uygun görüşüne rağmen hüküm kurulmamıştır.

Bu durumda yeniden keşif yapılarak karara dayanak teşkil eden fen bilirkişisi raporunda B harfi ile gösterilen yer değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl davanın kabulü ile, 4034 ada 24 ve 19 parsel sayılı taşınmazlar lehine ve davalıya ait 4034 ada 23 parsel sayılı taşınmaz aleyhine 14/03/2019 tarihli bilirkişi heyeti raporunun B harfi ile ve yeşil renk ile gösterilen 245,11 m2lik yer üzerinde geçit irtifakı tesisine karar kesinleştiğinde depo edilen 26.711,00 TLve 26.203,18 TL olmak üzere toplam 52.914,18 TL geçit irtifakı bedelinin neması ile birlikte davalıya ödenmesine, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesinde hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda, mahkemece davacıya ait 4304 ada 24 ve 19 parsel sayılı taşınmazlar lehine, 4043 ada 23 parsel sayılı taşınmazdan, 14.03.2019 tarihli bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen seçenekten geçit tesisine karar verilmiştir.

Hükme esas alınan 14.03.2019 tarihli bilirkişi raporundaki bu alternatifte DSİ tarafından yapılmış su kanaleti bulunduğu, bu güzergahtan geçit sağlanabilmesi için DSİ’den izin alınarak söz konusu kanaletin yer altına alınması gerektiği belirtilmiştir.

DSİ’nin 14.12.2019 tarihli yazı cevabına göre; kanaletin toprak altına alınmasının mümkün olduğu belirtilerek maliyet hesabı yapılmıştır.

Geçit güzergahında bulunan kanaletin yer altına alınması işlemi DSİ tarafından yapılacağından mahkemece depo ettirilen bedelin DSİ ile irtibatlandırılarak bu bedel ile yer altına alınabileceği hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra hüküm kurulması gerekirken infazı mümkün olmayacak şekilde depo edilen kanaletin yer altına alınması bedelinin de davalıya ödenmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.