Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/8144 K.2023/210

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 21.06.2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ıncı maddesi yollamasıyla 346/1 maddesi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu karar, 6100 sayılı Kanun’un 366 ıncı maddesi yollamasıyla 346/1 maddesi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davalının temyiz dilekçesinin reddine yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 21.06.2021 tarihli ek kararına ilişkindir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle 6100 sayılı HMK'nın temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362/1-b maddesinde "4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23/06/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar" hükmü dikkate alındığında, davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.