Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/8191 K.2023/797

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi ve davalının defi yoluyla tenkis talebine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ve defi yoluyla ileri sürülen tenkis talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından; 14.06.2021 tarihli tavzih talebinin reddine ilişkin kararın ise davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi gereğince kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın mahkemesine gönderilmesine, kaldırma gerekçesine göre sair istinaf itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 13.10.2021 tarihinde verilen kararda, kararın Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca kesin olduğu belirtilmiş ve 10.11.2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ıncı alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinin 13.10.2021 tarihli kararı ile 10.11.2021 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması nedeniyle davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca kesin olup; aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.