Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/1400 K.2023/2765

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, ecrimisil ve eski hale getirme bedeli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 2020/1437 Esas, 2021/5228 Karar sayılı ilamı ile temyiz talebinin süreden reddine karar verilmiş, mahkemece 10.12.2021 tarihli ek karar ile hükmün tavzihine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... adına kayıtlı taşınmazlara davalı tarafından toprak ve inşaat malzemesi dökmek ve fidan dikmek suretiyle işgal edildiğini, kazı yapılmak suretiyle dere yatağı haline getirildiğini belirterek elatmanın önlenmesini, taşınmazların eski haline iadesini, ecrimisil ve maddi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28/03/2013 tarihli 2012/234 Esas ve 2013/223 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 17.06.2021 tarihli 2020/1437 Esas ve 2021/5228 Karar sayılı ilamıyla, süresinden sonra yapılan temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

3. Davacı vekili 02/07/2020 tarihli dilekçesinde; mahkemece “eski hale getirme tazminatının davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesi'' şeklinde karar vermesi gerekirken “eski hale getirme tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine” şeklinde hüküm kurması nedeniyle tavzih talep etmiştir.

4. Mahkemece 10.12.2021 tarihli ek karar ile tavzih talebinin kabulü ile; mahkemenin 2012/234 Esas 2013/223 Karar sayılı ilamının 2 numaralı hüküm fıkrasında yer alan ''139.631,10 eski hale getirme tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''139.631,10 eski hale getirme tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' ibaresinin eklenerek hükmün bu şekilde tavzihine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 10.12.2021 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, mahkeme hükmünün kısa ve gerekçeli kararında aynı hüküm yer alması nedeniyle çelişki olmadığını, taraflara tanınan hakların tavzih yoluyla değiştirilemeyeceğini ve genişletilemeyeceğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, eski hale getirme, ecrimisil ve tazminat talebine ilişkin olup uyuşmazlık, tavzih kararına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683. maddesi ve “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722. maddesi, "İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995. maddesi.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305. maddesi.

3. Değerlendirme Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesinin 10.12.2021 tarihli ek kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan 10.12.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,