Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/1789 K.2023/3105

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince el atmanın önlenmesi talebinin reddine, ecrimisil talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu 630 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 34 No.lu bağımsız bölümü müvekkilinin 01.04.2016 tarihinde satın aldığını, davalının haklı bir nedene dayanmaksızın taşınmazı kullandığını belirterek davalının taşınmazdan tahliyesini, 01/04/2016 tarihinden itibaren 10.000,00 TL ecrimisilin kademeli yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 18.08.2020 tarihli dilekçesi ile ecrimisil talebini 51.456,67 TL olarak güncellemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin taşınmazı Hasanoğlu firmasından proje üzerinden satın aldığını, bu devir karşılığında müvekkilinin 5 yıl bedelsiz olarak malik sıfatı ile daireyi kullanacağının kararlaştırıldığını, intifadan men koşulu gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.01.2021 tarihli ve 2019/382 Esas, 2021/28 Karar sayılı kararıyla; davalının haksız işgali sebebi ile davacı yanın mülkiyet hakkını ihlal edildiği dosya kapsamı itibari ile sabit olduğundan, ecrimisil talebinin kabulü ile, 51.456,67 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, tahliye yönünden vazgeçme beyanı dikkate alınarak davacının açmış olduğu davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvurusunda, davacının el atmanın önlenmesi talebinin feragat beyanı nedeniyle reddedildiğini, bu nedenle davalı taraf lehine dava konusu taşınmazın değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, el atmanın önlenmesi davası yönünden tespit edilen dava değeri üzerinden harç tamamlatılmadan mahkemece vazgeçme nedeniyle el atmanın önlenmesi davasının reddine karar verildiği, davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedildiği, hükümde ve davanın vazgeçme nedeniyle reddi nedeniyle maktu vekalet ücretine hükmedilmesinde bir yanlışlık bulunmadığı, çünkü yargılama aşamasında el atmanın önlenmesi açısından herhangi bir harç ikmali yapılmamış olduğu, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu açıklanarak, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyizinde, istinafı yalnızca el atmanın önlenmesi talebine ilişkin olduğu halde istinaf başvurusunun ecrimisil değeri üzerinden nispi olarak harçlandırılmasının yanlış olduğunu, ayrıca bölge adliye mahkemesinin el atmanın önlenmesi talebi yönünden davalı lehine nispi vekalet ücreti verilmeyeceği yönündeki açıklamasına hak verdiğini, ancak davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedildiğine ilişkin açıklamanın hatalı olduğunu, davalı lehine maktu vekalet ücretine de hükmedilmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri, 125 inci maddesi 2 nci fıkrası.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 inci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. 492 sayılı Harçlar Kanununun 32 nci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davanın, hükmedilmesi istenen ecrimisil miktarı üzerinden harç ödenmek suretiyle açıldığı, el atmanın önlenmesi yönünden harç yatırılmadığı gibi, yargılama sırasında da bu yönden harç ikmali yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 492 sayılı Kanun, harcın alınmasını veya tamamlanmasını tarafların isteklerine bırakmayıp, anılan hususun mahkemece kendiliğinden gözetileceğini düzenlemiş ve buyurucu nitelikteki 32 nci maddesinde, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağını öngörmüştür.

Hal böyle olunca, öncelikle davada ileri sürülen isteklerden el atmanın önlenmesi isteği ile ilgili olarak keşfen saptanacak dava değeri üzerinden peşin harcın alınması, bu zorunluluk yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulması doğru değildir.

2. Kabule göre de, davacı dava açıldıktan sonra dava konusu taşınmazı devretmiş olduğunu bildirdiğinden, mahkemece dava konusu taşınmaza ilişkin güncel tapu kaydı getirtilerek, 6100 sayılı Kanunun 125 inci maddesi hükmü uyarınca davacının payını devrettiği kişi veya kişiler saptanmalı, payı devralan üçüncü kişinin devreden davacının yerine geçerek davaya devam edebileceği hususu göz önüne alınarak yeni malike bildirim yapılması, davayı takip edip etmeyeceği hususunda beyanı alınması, oluşacak sonuca göre yargılamaya devam edilmesi ve bir karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

3. Yine kabule göre, davalı vekilinin istinaf dilekçesinde yalnızca el atmanın önlenmesine ilişkin itirazda bulunmuş olup ecrimisile ilişkin hüküm yönünden itirazı bulunmamasına karşın, davalıdan ecrimisil değerine göre belirlenen nispi harç alınması da doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,