Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/2693 K.2022/3388

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20/03/2017 tarihinde verilen dilekçeyle şahsi hakka dayalı tapu iptal ve tescil, karşı davada müdahelenin meni ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 01/10/2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı- karşı davacı vekili tarafından talep edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesinin 01/10/2020 tarihli kararın kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce 28/02/2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, tapu iptal ve tescil talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, davalı-karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce 02/02/2022 tarihinde davalı-karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İstanbul Anadolu 7. Tüketici Mahkemesi'nin 01/10/2020 gün ve 2017/226 Esas, 2020/605 sayılı Kararının, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a 6. maddesi uyarınca kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1 maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacı-karşı davalı vekilinin temyiz talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 28/02/2022 tarihli ek kararı ile davacı-karşı davalı vekilinin 24/02/2022 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacı- karşı davalı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 02/02/2022 tarihli Kararıyla, yerel mahkeme kararının kaldırılarak HMK 353/1-a 6. maddesi gereğince kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1. maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacı-karşı davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 28/02/2022 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.