Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/2903 K.2023/4043

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüne, kısmen reddiyle kararın kaldırılarak yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle el atmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil isteminin reddine HMK'nın 353/1-b.2 nci maddesi gereğince karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; ıslah edilen dava değeri el atmanın önlenmesi istemi yönünden 324.000,00 TL, ecrimisil istemi yönünden ise 25.000,00 TL olup, İlk Derece Mahkemesince el atmanın önlenmesine ve 25.000,00 TL ecrimisil isteminin kabulüne dair verilen karar davalı vekilince istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüne, kısmen reddine, kararın kaldırılarak yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle; temyiz yolu açık olmak üzere el atmanın önlenmesi isteminin kabulüne, ecrimisil isteminin ise reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun kabulüne yönelik, davacı vekilince temyize konu edilen miktar karar tarihi itibariyle Bölge Adliye Mahkemelerinin kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığından davacı vekilinin temyiz hakkı bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle miktar yönünden temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.