Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/3908 K.2022/7416

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.01.2011 gününde verilen dilekçe ile kadastral parselin ihyası talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.09.2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı Adana ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, kadastral mülkiyet durumunun ihyasına yönelik tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı Hazine vekili, 1446 (2131) parsel sayılı 1.968,90 m2 taşınmazın, 4.95 m2'lik kısmının devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve Hazine adına ihdası gereken yerlerden olduğu halde Adana Büyükşehir Belediyesi adına ihdasen tescil edilip, adı geçen belediyece yapılan imar uygulaması sonucu kamu alanında kullanılmak üzere terkin edildiğini, anılan 4.95 m2'lik kısım üzerine de 5476 ada 4 sayılı imar parselinin oluşturulduğunu; ancak, belirtilen şuyulandırma işleminin ve öncesinde aynı bölgede Seyhan Belediyesince yapılmış olan 37 no'lu imar düzenlemesinin idari yargı yerinde iptal edildiğini ileri sürerek 5476 ada 4 sayılı imar parselinin 4.95 m2'lik binmeli alana isabet eden kısmının tapusunun iptali ve Hazine adına tesciliyle tapu kayıtlarının eski hale iadesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece ilk hükümde, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün davalılar Adana Büyükşehir Belediyesi vekili ile Çukurova Belediyesi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 08.01.2018 tarih ve 2016/237 Esas, 2018/30 Karar sayılı ilamıyla; eksik inceleme ve araştırma yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştıur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın Yasa değişikliği nedeniyle reddine, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davalı ... Belediyesi tarafından yapılan 100,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, davalılar Büyükşehir Belediyesi, Seyhan Belediyesi ve Çukurova Belediyesi yararına 1.450,00 TL vekalet ücreti takdirine, davacıdan alınarak bu davalılara verilmesine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili ve davalı Adana Büyükşehir Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı Adana Büyükşehir Belediyesi vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2) Davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu taşınmaz davalı Seyhan Belediyesi ve davalı Adana Büyükşehir Belediyesi tarafından imar uygulamalarına tabi tutulmuş, ancak davalı Belediyeler tarafından yapılan imar uygulamaları İdare Mahkemesi tarafından iptal edilmiştir.

Böylece, davacının maliki olduğu kadastral parsel üzerinde imar uygulaması ile oluşan imar parsellerinin dayanağı idari işlemin iptal edilmesi nedeniyle sicil dayanaksız kalmış ve TMK'nın 1025. maddesi hükmü uyarınca imar parselleri yolsuz tescil durumuna düşmüştür.

Her ne kadar mahkemece dava tarihinden sonra gerçekleşen Yasa değişikliği nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de; dava, davalı Seyhan Belediyesi ile davalı Adana Büyükşehir Belediyesinin yapmış olduğu idari işlem nedeniyle açılmış olup, davanın açıldığı tarihte kadastral parselin ihyasını talep etmekte haklı olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, davacının davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden söz edilemeyeceğinden ve davacının dava açma tarihinde haklı olduğu göz önüne alındığında, vekalet ücretinden davanın açılmasına sebebiyet veren davalılar Adana Büyükşehir Belediyesi ile dava konusu taşınmazın belediye sınırlarında meydana gelen değişiklik ile davalı ... Belediyesi sınırlarına dahil olan davalı ... Belediyesinin sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki; anılan bu husus kararın bozulmasını gerektirmekte ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'un 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.