Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/4791 K.2023/5733

Taraflar arasındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Hemen belirtilmelidir ki, muhdesat aidiyetinin tespiti davalarında dava değeri; muhdesat için belirlenen toplam değerden davacının payının çıkarılması ile ulaşılan miktardır. Somut olayda; davaya konu muhdesatların toplam değeri, 164.921,80 TL olup, kabulüne karar verilen 19.500,00 TL'nin mahsubu ile bakiye 145.421,80 TL'den davacının 2/4 payına isabet eden 72.710,90 TL çıkarıldığında ulaşılan 72.710,90 TL miktar, davada kısmen reddedilen ve davalı yararına vekalet ücreti için dikkate alınan aynı zamanda da temyize konu edilen miktardır.

Dosya içeriğine göre; davacı vekilinin temyize konu ettiği miktar 72.710,90 TL olup, bu miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 2021 yılı için belirlenen 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.