Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/5799 K.2023/5821

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve kâl davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacıların istinaf başvurularının kabulüne, Ankara Batı Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin 09.10.2018 tarihli ve 2018/8 Esas, 2018/443 Karar sayılı kararının 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 nci maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın kabulü ile davacının kayden malik olduğu dava konusu 109 ada 320 numaralı parselde ... bilirkişisi raporunda ... renk ile gösterilen ve yol olarak kullanıma ayrılan 548,97 m²'lik bölümün, ana yola çıkışı sağlayan kapının kilitlenmesi, bir adet erik ve bir adet ceviz ağaç dikilmesi suretiyle yapılan haksız el atmanın önlenmesine,

ana yola çıkışı engelleyen kapı kilidinin ve geçişi engelleyen ağaçların (bir adet erik ve bir adet ceviz ağacı) kaldırılması yoluyla eski hâle getirilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 02.06.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) üncü alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince dava miktarı dikkate alınarak temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiş ise de, paydaşlararası el atmanın önlenmesi davasında taşınmazın bütün olarak değeri gözetilmesi gerektiğinden temyizinin olanaklı bulunduğu kabul edilerek temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin 02.06.2022 tarihli ek kararın ortadan kaldırılması gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, ek karar kaldırılmasına karar verildikten sonra; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

I. DAVA

Davacılar dava dilekçesinde; maliki bulunduğu dava konusu 109 ada 320 parselde kayıtlı taşınmazın içerisinde bulunan ana giriş kapısının davalı tarafından kilitlenmek ve yola ağaç dikmek suretiyle müdahalede bulunulduğunu, dava konusu taşınmazın 2000 yılında fiilen taksim edildiğini, taşınmazın 21 yıldır bu şekilde kullanıldığını belirterek davalının haksız müdahalesinin men'ine, yolun içerisinde bulunan ve giriş çıkışları kapatan ağaçların ve engellerin yıkımına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davada hukuki yararın bulunmadığını, fiili taksim yapılmışsa da davacıların davalının arsasına tecavüz ettiklerini belirterek kötü niyetli olarak açılan davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uyuşmazlığın ortaklığın giderilmesi veya aynen taksim davası açmak ya da imar işlemleri ile çözülebileceği belirtilerek hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Eksik incelemeyle karar verildiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın, paylı mülkiyet üzere olan taşınmazda kullanma ve yararlanma biçiminin hükmen belirlenmesi ile muarazanın giderilmesi isteklerine ilişkin olduğu, çekişme konusu paylı mülkiyete tâbi taşınmazda tarafların kardeş oldukları, fiili kullanım biçiminin saptandığı, belirlenen şekilde taraflarca kullanımın devam ettiği, ana taşınmazın genel yola çıkışının bulunduğu, genel yola çıkış için kullanılan bölümün davalının tasarrufunda kaldığı,

ne var ki genel yola çıkışın ağaç dikmek ve çit çekmek suretiyle davalı tarafından kapatıldığı, davacı tarafından komşu parsel aleyhine geçit hakkı talebiyle açılan davanın ret ile sonuçlandığı, davacının da paydaşı bulunduğu ana taşınmazın genel yola çıkışı bulunduğundan komşu parseller aleyhine açılan veya açılacak olan geçit hakkı talepli davanın dinlenemeyeceği, taşınmazın ifrazının mümkün olmadığı, davacı ve davalı dışında başkaca paydaşın bulunmadığı,

fiili kullanım biçiminin belirlendiği gözetildiğinde, taraflar arasındaki uyuşmazlıkta TMK'nın 683 üncü maddesinde düzenlenen çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi hükümleri çerçevesinde çözüm üretilmesi gerektiği benimsenerek davalının ana parselde yol olarak ayrılan bölüme el atmanın önlenmesine ve tel çitin kaldırılması,

yola dikilen ağaçların sökülmesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacıların istinaf başvurularının kabulüne, kararın kaldırılarak davanın kabulüne, davacının kayden malik olduğu dava konusu 109 ada 320 numaralı parselde 05.06.2018 tarihli krokili raporda ... renk ile gösterilen ve yol olarak kullanıma ayrılan 548,97 m²'lik bölümün, ana yola çıkışı sağlayan kapının kilitlenmesi, bir adet erik ve bir adet ceviz ağaç dikilmesi suretiyle yapılan haksız el atmanı önlenmesine,

ana yola çıkışı engelleyen kapı kilidinin ve geçişi engelleyen ağaçların (bir adet erik ve bir adet ceviz ağacı) kaldırılması yoluyla eski hâle getirilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 02.06.2022 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Rızai taksimle bahçelerin kullanıldığını ve müdahalenin olmadığını, delillerin değerlendirilmediğini, davacının payından az yer kullandığına dair bir iddiası bulunmadığını, davacının hukuki yararının bulunmadığını, yol olarak ifade edilen yerin davalının arazisinde bulunduğunu ve hiç bir bedel ödenmeden davacı tarafça kullanmasının hatalı olduğunu, ağaçların 10-15 yıl önce ekildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, paylı mülkiyete konu taşınmazda el atmanın önlenmesi ve kâl istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.06.2022 tarihli ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,