Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/6769 K.2023/2473

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda; Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; maliki olduğu .... Köyü, “doğusu Kemalettin .... ve ..... tarlaları, batısı yol, kuzeyi .... .... tarlası, güneyi ... Karaalp tarlası” olan 5400 m² büyüklüğündeki, tarla niteliğindeki taşınmazına davalının bina inşa etmek, meyve ağaçlarından faydalanmak ve araziyi ekip biçmek sureti ile müdahale ettiğini ileri sürerek el atmanın önlenmesine, evin yıkılmasına ve elde edilen haksız kazanç karşılığında 10.000,00 TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, müdahale edildiği iddia edilen araziyi satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince; dava konusu taşınmazın kadastro işlemi sonucu 357 ada 2 ve 6 parsellere revizyon gördüğü, 357 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tespit edildiği ve müdahale edildiği iddia edilen yerin davalıya ait olan bu parsel içerisinde kaldığı, 357 ada 6 parsel sayılı taşınmazda davacının mülkiyet hakkı bulunmadığı gerekçesiyle aktif dava ehliyeti yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesince: “…davanın 08.09.2009 tarihinde açıldığı, yargılama sırasında çekişme konusu taşınmazın bulunduğu alanda kadastro çalışmaları yapılarak, 10.09.2009 tarihli tespit tutanakları ile dava konusu yerin 357 ada 2 ve 6 parsellere revizyon gördüğü ve tespite itiraz edilmeksizin tutanakların 28.01.2010 tarihinde şeklen kesinleştiği, el atmanın önlenmesi davalarının da taşınmazın aynına yönelik olup, doğrudan mülkiyet ile ilgili olduğu,

genel mahkemede taşınmazın aynına ilişkin derdest bir davanın mevcudiyeti halinde çekişmeli taşınmaza ilişkin kadastro işleminin kesinleştiğinden bahsedilemeyeceği, yargılama sırasında yapılan kadastro işlemleri sırasında tutanağın şeklen kesinleştirilmiş olmasının doğru olmadığı, el atmanın önlenmesi isteği bakımından tefrik kararı verilerek, 3402 sayılı Yasa'nın 27 nci maddesi gereğince Kadastro Mahkemesine devir kararı verilmesi,

yıkım ve ecrimisil istekleri bakımından verilecek karar inşa'i (yenilik doğurucu) nitelikte olduğundan ve bu istekler hakkındaki davada, kadastro mahkemesindeki davanın bekletici (meseleyi müstehire) sorun kabul edilmesi ve o davada hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, değinilen husus göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı; kabule göre de, el atmanın önlenmesi ve yıkım istekleri yönünden dava açılırken alınması gerekli harçlar alınmaksızın yargılama yapılarak hüküm kurulmuş olmasının da isabetsizdir olduğu…” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk derece mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; el atmanın önlenmesi talebiyle ilgili olarak tefrik kararı verilerek, bekletici mesele yapılan Kadastro Mahkemesinin 2016/6 Esas sayılı dosyasında müdahale bulunmadığının anlaşıldığı, ilgili mahkeme kararının kesinleşmiş bulunduğu, müdahale söz konusu olmadığından yıkım ve ecrimisil talebi bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Temyiz dilekçesinde davacı vekili özetle; davalının taşınmaza tecavüzde bulunduğunu, yeniden keşif yapılmaksızın karar verilmesinin hatalı olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini savunmuştur

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, ecrimisil ve kal talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk Hemen belirtilmelidir ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve Yasalar'la gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.

Eşyaya bağlı ayni haklardan olan mülkiyet hakkı herkese karşı ileri sürülebileceği gibi, hakka yönelik bir müdahale durumunda ne zaman gerçekleştiğine bakılmaksızın, ileri sürüldüğü andaki hak sahibi tarafından her zaman koruma istenebileceği de kuşkusuzdur. Anılan korumanın istenmesi durumunda da hakkın kötüye kullanıldığından söz edilebilmesine hukuken olanak yoktur.

Diğer yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683 üncü maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

3. Değerlendirme Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bekletici mesele yapılan el atmanın önlenmesi davasının ret ile sonuçlanıp kesinleşmiş olduğu tespitiyle verilen kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,