Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/7006 K.2023/2060

Taraflar arasındaki suya müdahalenin men'i ve su rejimi kurulması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (kapatılan) 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi Kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; davalı ile kardeş olduklarını, yaklaşık 25-30 yıl önce masrafları davacı ve babası tarafından karşılanarak davalıya ait 134 ada 5 parsel sayılı taşınmazda sulama suyu kuyusu açtıklarını, komşu parsel olan 134 ada 4 parselin kendisine ait olduğunu, bölgede 1993 yılında kadastro çalışmalarının başladığını, bu dönemde köyde bulunamadığından kadastro çalışmalarında mahalli bilirkişi olarak görev yapan babasının 134 ada 5 parseli davalı adına, 134 ada 4 parseli de kendi adına tescil ettirdiğini, bugüne kadar 134 ada 5 parsel sayılı taşınmazda bulunan kuyu suyunu kullandığını,

davalı ile aralarında ihtilaf olmadığını ancak 2014 yılı itibari ile davalı kardeşinin sulama suyunu vermediğini belirterek davalının yapmış olduğu elatmanın önlenmesi ile 3 gün 3 gece davalıya, 1 gün 1 gece de kendisine ait olacak şekilde su rejimi kurulmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; açılan davayı kabul etmediğini, adına kayıtlı 134 ada 5 parsel sayılı taşınmaz içerisinde bulunan kuyunun babası tarafından açılmadığını, 134 ada 5 parsel sayılı taşınmazda iki ayrı kuyu mevcut olup her ikisinin de kendisi tarafından açıldığını, davacının 1980 yılında kuyunun açıldığı yönündeki beyanlarının gerçeklerle örtüşmediğini, davacının kendi taşınmazı içerisinde yeni bir kuyu açmak yerine daha kolay ve masrafsız olması nedeni ile bu kuyudan faydalanmak istediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 05.04.2016 tarihli ve 2014-260 Esas, 2016-60 Karar sayılı ilamı ile davacının davasını ispatlayamadığı ve su kuyusunu davalının açtırdığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 05.04.2016 tarihli ve 2014-260 Esas, 2016-60 Karar sayılı ilamına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 24.06.2020 tarihli ve 2016-15757 Esas, 2020-4029 Karar sayılı ilamı ile suların en az olduğu dönemde mahallinde ziraat mühendisi, jeoloji mühendisi ve fen bilirkişiler hazır bulundurularak yeniden keşif yapılarak 167 sayılı Yeraltı Suları Kanununun 6. maddesi ve bu maddeye dayalı çıkarılan yönetmelik ve tüzük hükümleri gözetilmek suretiyle bir araştırma yapılarak suyun debisi ve davacı ve davalının suya ihtiyaç miktarı bilimsel verilere uygun olarak tespit edilmeli, davacı ve davalının ihtiyaçlarını karşılayabilecekleri başka kaynak olup olmadığı araştırılmalı,

davacının su ihtiyacını karşılayabileceği başka kaynağı varsa davanın reddine, eğer kaynak yeterli değilse davacı ve davalının ihtiyaçları oranında yararlanabileceği bir su rejimi kurulması yoluna gidilmesi gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının sulama suyu ihtiyacını mahallenin ortak suyundan karşıladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde; kuyunun mülkiyetine sahip olduğunu bu nedenle söz konusu kuyuyu kullanması gerektiğini, ortak suyun olmasının dava konusu kuyuyu kullanıma engel olmaması gerektiğini, ortak suyun kendisi için yeterli olmadığını, davalının da ortak suyu kullandığını ancak raporda bu hususa değinilmediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, suya müdahalenin men'i ve su rejimi kurulması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,