Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/858 K.2022/4337

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 18/03/2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleştirilen davanın kabulüne dair verilen 01/11/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, TMK'nın 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir. Davacılar vekili, müvekkillerine ait taşınmazların ana yola bağlantısının bulunmaması nedeniyle asıl davada 132 ada 62 parsel sayılı taşınmaz yararına; birleştirilen davada ise 132 ada 66 parsel sayılı taşınmaz yararına davalılara ait taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir. Davalılar vekilleri cevap dilekçeleri ve yargılama aşamasındaki beyanlarında davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece davanın kabulü ile 132 ada 62 sayılı parsel lehine davalılara ait 132 ada 8 parsel ve 132 ada 10 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmün davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine 14. Hukuk Dairesinin 02.04.2018 tarihli 2015/10179 Esas, 2018/2536 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş; davalılar ... vekili ve davalı ... vekilinin karar düzeltme istemi üzerine 14. Hukuk Dairesinin 12.03.2019 tarihli 2018/3845 Esas, 2019/2242 Karar sayılı ilamı ile "davacıya ait 132 ada 62 parselin geçit ihtiyacı içerisinde bulunduğu sabittir.

Her ne kadar mahkemece 132 ada 8 numaralı parselin doğusundan 99,34 m2 genişliğinde geçit hakkı tesis edilmiş ise de 3 metre enindeki bu güzergahın güneyinde 132 ada 62 parsel lehine geçit güzergahının başladığı noktada aktif sondaj kuyusu olduğu görülmüştür.

Bu haliyle davalı taşınmaz aleyhine geçit kurulması durumunda aktif kuyunun kapatılması söz konusu olacağından fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi uyarınca 132 ada 8 numaralı parsel aleyhine geçit hakkı tesisi uygun görülmemiş, onama ilamının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bu doğrultuda 132 ada 62 parsel lehine 132 ada 11 parselin batı kısmından 132 ada 10 parsele kadar geçit imkanı üzerinde durularak 132 ada 11 parsel malikleri de davaya dahil edilip yerinde keşif yapılmalı ve 132 ada 11 numaralı parselin batısında geçite engel bir durum olup olmadığı değerlendirilerek geçit imkanı bulunması halinde 132 ada 10 numaralı parsele kadar 132 ada 62 parsel lehine geçit hakkı tesisi sağlanmalı ve devamında 132 ada 10 numaralı parselin doğu hududundan geçit hakkı tesis edilerek kesintisizlik ilkesi uyarınca 132 ada 62 parselin anayola çıkma imkanı sağlanmalıdır" gerekçesiyle onama ilamı kaldırılarak hüküm bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, asıl ve birleştirilen davanın kabulüne, asıl davada 132 ada 62 parsel sayılı taşınmaz lehine, 132 ada 8 parsel, 132 ada 64 parsel, 132 ada 9 parsel, 132 ada 10 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine; birleştirilen davada 132 ada 66 parsel sayılı taşınmaz lehine, 132 ada 62 parsel, 132 ada 8 parsel, 132 ada 64 parsel, 132 ada 9 parsel, 132 ada 10 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine, fen bilirkişilerin hazırlamış oldukları 04.11.2019 tarihli raporda belirtilen 14 numaralı alternatif uyarınca, toplam 3 metre genişliğinde geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... mirasçıları vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili ile asıl ve birleştirilen davada davacılar vekili temyiz etmişlerdir.

1)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ... mirasçıları vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Asıl ve birleştirilen davada davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece asıl ve birleştirilen davada davacılara ait 132 ada 62 parsel ve 132 ada 66 parsel sayılı taşınmazlar lehine. 132 ada 8 parsel, 132 ada 64 parsel, 132 ada 9 parsel, 132 ada 10 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit hakkı kurulmuş ve üzerinden geçit kurulan 132 ada 8, 9, 10, 64 parsel sayılı taşınmazların malikleri lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir. Geçit davalarında davanın niteliği gereği yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerekir.

Ancak, mahkemece davalılara ait 132 ada 8, 9, 10, 64 parsel sayılı taşınmazların malikleri aleyhine açılan dava kabul edilerek bu taşınmazlar üzerinden geçit kurulduğuna göre, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesine aykırılık oluşturacak şekilde bu taşınmazların malikleri lehine ayrıca vekalet ücreti takdir edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bu husus kararın bozulmasını gerektirmiş ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.