Dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve alacak istemine ilişkindir.
Davacı vekili; davacının 5613 ada 6 parsel 3. Kat 12 no'lu bağımsız bölümü 26.08.2009 tarihinde davalının eski eşi ...'dan satın aldığı, ancak davalı tarafından haklı bir nedene dayanmaksızın kullanılmaya devam ettiğini ileri sürerek, bağımsız bölüme elatmanın önlenmesine, 26.08.2009 tarihinden itibaren ödenen toplam 10.450,00TL tutarında apartman aidatı ile haksız kullanım nedeniyle şimdilik 1.000,00TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının evin gerçek maliki olmadığını, eski eşi ... ile muvazaalı işlem yapıldığını, eşi ... 'in boşanma davası açmadan bir ay önce aile konutu olarak kullanılan evi davacıya devrettiğini, evden çıkması için gelen ihtarnameden yaklaşık 6 yıl sonra söz konusu davanın açıldığını, davalının kötüniyetli olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı vekili tarafından hüküm temyiz edilmiş, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 03.10.2018 tarihli 2018/2064 Esas ve 2018/16700 Karar sayılı ilamı ile "Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; mahkemece hükme esas alınan ecrimisil hesabına ilişkin raporun çelişkili olduğu, denetime elverişli olmadığı gerekçesiyle bilimsel verilere uygun, denetime elverişli şekilde ecrimisil hesabı konusunda rapor alındıktan sonra varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar vermiştir.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda "Davacı tarafından davalı aleyhine açılan müdahalenin men'i davasının konusuz kalmış olması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, alacak talebinin kabulü ile 10.450,00TL aidat bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ecrimisil davasının ise kısmen kabulü ile 130.125,36TL ecrimisil alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine" karar verilmiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.11.2021 tarihli 2021/4708 Esas ve 2021/2562 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.
Dairemizin onama ilamına karşı davalı vekili, karar düzeltme kanun yoluna başvurmuştur.
Somut olaya gelince; davalı önceden aile konutu olarak kullanılan dava konusu taşınmazın, eski eşi ve aynı zamanda taşınmazın önceki maliki olan ... tarafından, akrabası olan davacıya muvazaalı olarak ve boşanma davasından kısa bir süre önce devredildiğini, evi kullanmakta kötüniyetli olmadığını, dava konusu taşınmaza ilişkin tapu iptali ve tescil davası açtığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.
4721 sayılı Türk Medeni Kanununun "Aile Konutu" başlıklı 194/1.maddesi uyarınca, eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz.
Davalının eski eşi ... ile davalı arasındaki boşanma davası 08.10.2009 tarihinde açılmış, dava konusu bağımsız bölüm ise boşanma davası açılmadan yaklaşık bir ay evvel ... tarafından akrabası olan davacıya devredilmiş, taraflar arasındaki boşanma davası kabul edilip 14.04.2014 tarihinde kesinleşmiştir. Davalı...'nin yapılan bu satış işleminin muvazaalı olduğundan bahisle açtığı iptal davası ise reddedilmiş, 08.09.2014 tarihinde kesinleşmiştir.
Dava konusu yerin, davalı ile boşandığı kocası ... ile birlikte kullanılan aile konutu olduğuna dair taraflar arasında bir çekişme yoktur. Dava dışı önceki kayıt maliki eş, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesine aykırı olarak taşınmazı devretmiş davalı eşin açık rızasını almamış olduğundan aile konutu olan bağımsız bölümün davalı tarafından kullanılması haksız işgal niteliğinde değildir. O nedenle davacı ancak dava açma tarihinden geriye doğru boşanma hükmünün kesinleştiği 14.04.2014 tarihine kadar geçen süre için davalıdan ecrimisil talep edilebilir.
Mahkemece, 20.11.2009 ile 20.11.2014 tarihleri arasında ecrimisile hükmedilmesi doğru görülmediğinden hükmün bu yönüyle bozulması gerektiği, maddi hata sonucu onanmış olduğu bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 02.11.2021 tarihli onama ilamının kaldırılmasına karar verilmiştir.
SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.11.2021 tarihli 2021/4708 Esas ve 2021/2562 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, yukarıda belirtilen nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 21.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.