Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/1115 K.2024/1148

Taraflar arasındaki muhdesatın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; tarafların paydaş olduğu ve hakkında ortaklığın giderilmesi davası açılan dava konusu taşınmaz üzerindeki 6 katlı binanın davacı tarafından yaptırıldığının tespitini ve davalılar ... mirasçılarının hisselerinin Medeni Kanunu’nun 722, 723 ve 724 maddeleri gereğince bedelini ödemek kaydı ile davacı adına tapuya tescilini talep etmiş, davacı vekili 29.06.2017 tarihli duruşmada tapu iptali ve tescil talebinden feragat ettiklerini belirtmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar ... ve ... cevap dilekçelerinde; hisselerine düşen bedelin belirlenerek davacı tarafından ödenmesi ve mahkeme masrafları, vekalet ücretinin kendilerinden alınmaması karşılığında davayı kabul ettiklerini belirtmiştir.

2. Davalı ... cevap dilekçesinde; davacının davalılardan ...'in garantisi veya sözü üzere bina yapması hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, bina yapmadan önce diğer davalılardan hisse devri alması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

3. Davalı ... ve ... duruşmadaki beyanlarında davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın tapu kaydının 05.03.1999 tarihinde hükmen tescil yoluyla oluştuğu, Aybastı Kadastro Mahkemesinin 1995/5-4 E-K sayılı dosyasında yapılan incelemede; kararın taraflara tebliğe çıktığı, tebligat mazbatalarının dosya içerisinde olduğu, harici olarak kesinleşme şerhinin düzenlenmediği, kararın 05.03.1999 tarihinde kesinleştiği, mahalli bilirkişi beyanlarına göre dava konusu muhdesatın 1992-1993 yıllarında yapıldığı gerekçesiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin kesinleşme şerhi ile ilgili değerlendirmesinin hatalı olduğunu, yalnızca Tapu Müdürlüğü'nün tescil tarihini dikkate alarak kararın kesinleşme tarihinin belirlenemeyeceğini, mahkeme kararının kesinleştiğine dair bir evrak da bulunmadığına göre kesinleşmediği kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, fatura ve vergi kayıtlarından muhdesatın meydana getirildiği tarihin 15.09.2000 tarihinden sonra olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müvekkilleri lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf sebepleriyle hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, 684, 718 inci maddeleri.

3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3 ve 19/2 maddeleri.

3. Değerlendirme

Somut olayda, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin 14.01.1994 tarihinde yapıldığı, tapuya ise 05.03.1999 tarihinde tescil edildiği, kadastro tespiti sırasında muhdesata ilişkin herhangi bir şerh verilmediği anlaşılmaktadır. Davacı iddialarıyla ilgili tanık listesi vermiş ne var ki tanık dinleme isteğinden vazgeçmiştir.

Muhdesatın yapım yılı olarak her ne kadar davalılar 1990 tarihinden öncesini veya 1992 yılını bildirmişler ise de 03.03.2020 tarihli inşaat bilirkişi raporuna göre muhdesatın 20-25 yıllık olduğu belirtilmiş, bu tarihe göre yapım yılının 1995-2000 yıllarına tekabül ettiği, keşifte dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarında da 1992, 1995 ve 1997 tarihlerinde yapıldığı açıklanmıştır.

Bu durumda, kadastro tespit tutanağında muhdesat şerhi bulunmaması ve inşaat bilirkişi raporundaki tarih gözetildiğinde yapının kadastro tespit tarihinden önce yapıldığı davalı tarafından ispat edilemediğine göre işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,