Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/1357 K.2024/2472

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın el atmanın önlenmesi yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, el atmanın önlenmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin 18.02.2012 tarihinde ölen ...'nın mirasçıları olduklarını, dava konusu 5 numaralı bağımsız bölümün 09.07.2008 tarihinden itibaren satın alma yolu ile davacılar murisi adına tapuda tescilli olduğunu, davalı tarafından taşınmazın kullanıldığını, sözlü olarak davalıdan taşınmazı boşaltması ve ecrimisil ödemesinin istendiğini ancak, davalı tarafından olumlu bir dönüş sağlanmadığını, müvekkillerinden Rıdvan tarafından Sakarya ....

Noterliğinin 20.12.2017 tarih, 21036 yevmiye numaralı ihtarnamesinin keşide edildiğini, ihtarın sonuçsuz kaldığını ileri sürerek el atmasının önlenmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile geriye dönük 5 yıl için 10.000,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, bilahare ecrimisil talebini 49.994,66 TL’ye arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile konusuz kalan el atmanın önlenmesi talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza ilişkin olmak üzere müvekkillerinin murislerinden bu taşınmazın kaldığını, murisleri öldüğünde bankadan aranmaları üzerine bu taşınmazdan davacıların haberdar olduğunu, bu süreçte taşınmazda davalının oturduğunun öğrenildiğini, davalının bu taşınmazın kendisinin olduğunu beyan ettiğini, davalı taşınmazı boşaltmasını istediğini, davadan önce müvekkillerinden ... ve ... bu taşınmaza bakmak için gittiklerini ancak davalının savcılık nezdinde şikayetçi olduğunu ve müvekkilleri ... ve ...

Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/79 Esas, 2013/99 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ceza aldıklarını, davalı tarafından telkinlere rağmen konutun teslim edilmediğini, keşif gününden bir gün önce taşınmazın bulunduğu site yönetimi tarafından konutun anahtarının kendilerine teslim edildiğini, keşifte yapılan gözlemde taşınmazda iki adet eski koltuğun olduğu, elektriğin açık olduğu,

taşınmazın boş olduğu hususunun tespit edildiğini, diğer aboneliklere ilişkin toplanan deliller de nazara alındığında ecrimisil taleplerinin reddinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkillerinin davalı tarafından taşınmazdan yararlanma ve tasarrufta bulunma haklarının engel olunduğunu, el atmanın önlenmesi yönünden Mahkemece hükmedilen vekalet ücretinin de hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafın mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı olmadığı gibi korunmaya değer hukuken geçerli bir hakkı da bulunmayan davalının eldeki davanın açılmasına sebebiyet verdiği gerekçesiyle, davacılar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılarak konusuz kalan el atmanın önlenmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin kabulüne yargılama giderinin davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin iyiniyetli olduğunu, ecrimisilden sorumlu tutulmaması gerektiğini, taşınmazı kullanmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

.... İlgili Hukuk Hemen belirtilmelidir ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.

Eşyaya bağlı ayni haklardan olan mülkiyet hakkı herkese karşı ileri sürülebileceği gibi, hakka yönelik bir müdahale durumunda ne zaman gerçekleştiğine bakılmaksızın, ileri sürüldüğü andaki hak sahibi tarafından her zaman koruma istenebileceği de kuşkusuzdur. Anılan korumanın istenmesi durumunda da hakkın kötüye kullanıldığından söz edilebilmesine hukuken olanak yoktur.

Diğer yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683 üncü maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

.... Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve mülkiyet hakkına üstünlük tanınmak suretiyle hüküm tesis edildiğine göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,