Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/1572 K.2024/1876

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince el atmanın önlenmesi istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılarak yeniden hüküm tesisine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, müvekkillerinin 1544 ada 47 parsel sayılı taşınmazın malikleri olduğunu, davalıların bu parsele komşu 46 parselde bağımsız bölüm malikleri olduklarını, dava konusu taşınmazın daha önce 1544 ada 38 parsel olarak müvekkillerinin adına kayıtlı iken ifraz görerek 46 ve 47 parsellerin oluştuğunu, 47 parselin tüm mülkiyet hakları arsa sahipleri üzerinde bırakıldığını, 46 parsel üzerinde yüklenici ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, yüklenicinin müvekkillerinin izni ile 47 parsel üzerinde geçici nitelikte bir yapı yaparak tanıtım ve satış ofisi olarak kullandığını,

yüklenicinin faaliyetlerini tamamlamasından sonra 46 parselde bağımsız bölüm maliki olan davalılar tarafından fiili bir durum yaratılarak 47 parsele el atmanın devam ettiğini ve davalıların bu parsel hakkında tapu iptali davası açtıklarını, davalılara ait taşınmaz site yöneticisine Kadıköy 29. Noterliği'nin 12.08.2016 tarih 13998 yevmiye numarası ile el atmaya son verilmesi için ihtarname gönderildiğini ancak durumda bir değişiklik olmadığını belirterek, 1544 ada 47 parsel sayılı taşınmazdaki el atmanın önlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesi ile; taşınmazın davacıların izni ile sözleşmeye uygun şekilde kullanıldığını, müvekkillerinin 1544 ada 47 parsel sayılı taşınmazın terkini ile 46 parsel ile birleştirilmesini talep ederek dava açtıklarını ve bu davanın derdest olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.12.2021 tarihli ve 2021/363 Esas, 2021/622 Karar sayılı kararıyla; davanın konusuz kaldığı, dava sırasında yapılan keşif ve bilirkişi raporunda taşınmazın davalıların kullanımında olduğu, bu durumda davanın açılmasında davacıların haklı olduğu sonucuna varılarak davacılar lehine yargılama giderleri ve vekalet ücretine takdir edilmesi gerektiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına, Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken toplam 103.370,79 TL harçtan daha önceden ödenen toplam 25.842,70 TL harç düşüldükten sonra eksik kalan 77.528,09 TL harcın davalılardan alınarak Hazineye irad kaydına, davacılar kendisini vekille temsil ettirdiğinden ...hesaplanan 85.764,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf başvurusunda; TMK'nın 2 nci maddesine göre davacıların hakkını kötüye kullandığını, keşif yapılıp deliller toplanarak dava tarihi itibariyle haklılığın tespit edilmediğini, rıza dışı kullanım olmadığını, 46 ve 47 parselin ifraz önceki tek parça olarak kullanıldığını, yargılama giderlerinin davalılara yükletilmesinin usul ve yasaya içtihatlara aykırı olduğunu belirterek mahkeme kararının kaldırılarak yeniden yargılama yapılmasını, yargılama giderlerinin davacı taraftan alınarak davalılara ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın konusuz kaldığı hallerde dava tarihi itibariyle haklı ve haksız taraf belirlenerek buna göre yargılama gideri ve ücreti vekalet takdir edilmesi gerektiği, dava konusu parsel üzerinde 46 parseldeki rezidans inşaatı sırasında yapılmış olduğu anlaşılan bekçi kulübesi yönetim toplantı binası, kamelya gibi ahşap 3 yapı bulunduğu, rezidanstan bu parsele geçiş kapısı bırakıldığı, sahil cephesine de bariyer konularak taşınmazın tamamının site sakinleri tarafından kullanıldığı, bilirkişi raporu ile taşınmazın davalılar tarafından kullanıldığının tespit edildiği,

bu durumda mahkemece davalıların yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasının usul ve yasaya uygun olduğu, ancak davanın konusuz kaldığı hallerde maktu harç alınması, artan harç miktarının davacıya iade edilmesi gerektiği belirtilerek, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına,

dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken toplam 179,90 TL maktu harçtan daha önceden ödenen toplam 25.842,70 TL harcın mahsubu ile 25.662,80 TL'nin talebi halinde ilk derece mahkemesi tarafından davacılara iadesine, davacılar kendisini vekille temsil ettirdiğinden ...hesaplanan 85.764,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyizinde; istinaf başvurusunda belirttiği gerekçeleri tekrar ederek, yükletilen vekalet ücreti yönünden kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,