Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/1635 K.2024/1785

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin vekalet ücretine yönelik istinaf talebinin esastan reddine, davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, dava konusu taşınmaza davalıların el atmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 119 ada 24 parsel sayılı taşınmaz ve bu taşınmaz üzerindeki yapının 1ve 2 nci katlarının davacıya ait olduğunu, davalıların ise söz konusu taşınmazın 2 nci katında müvekkilinin rızası hilafına ikamet ettiğini belirterek el atmanın önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 3 üncü katının davalılara ait olduğunu, yapım masraflarını davalının karşıladığını ve alt katta kardeşi ..., 3 üncü katta ise davalıların kaldığını, kadastro tespit çalışmalarının hatalı yapılmasından dolayı tapu kaydının iptali amacıyla Görele Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/304 Esas ve 2016/209 Karar sayılı dava dosyası ile davacı aleyhine dava ikame edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ... adına kayıtlı dava konusu Çanakçı ilçesi, Sarayköy Köyünde bulunan, 119 ada 24 No.lu parselin tapu yüzölçümünün 263.42 m² ve vasfının tarla olduğu, beyanlar hanesinde "üzerindeki üç katlı kagir evin birinci ve ikinci katlarının ...' a ve üçüncü katının ... ve ...'a aittir" ibaresinin bulunduğu; tapu kaydı ve tanıkların beyanlarına göre, parsel üzerinde bulunan dört katlı binanın birinci katının odunluk ve depo, ikinci katının ev olduğu, birinci ve ikinci katların davacı ... tarafından kullanıldığı,

üçüncü ve dördüncü katların ise davalılar ... ve ... tarafından kullanıldığı tespit edilmekle dava konusu taşınmazın mülkiyetinin davalılara ait olması sebebiyle davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalılar vekili yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden hükmün düzeltilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili, cevap dilekçesinin süresinde olmadığını, davalının delil bildiremeyeceğini ve Mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu Giresun ili, Çanakçı ilçesi, Sarayköy Köyü, 119 ada 24 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, ancak taşınmazın beyanlar hanesinde "Üzerindeki 3 katlı kagir evin birinci ve ikinci katları ...'a ve üçüncü katı ... ve ... aittir" şerhinin bulunduğu, dava dilekçesinde, taşınmazın 2 nci katına yapılan el atmanın önlenmesinin talep edildiği, yargılama aşamasında davacı vekili tarafından dava konusunun zemin hariç 2 nci kat, zemin dahil edildiğinde ise 3 üncü kat olduğunun açıklandığı,

Görele Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/304 Esas ve 2016/209 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde, fen bilirkişisinin 15.02.2016 tarihli raporunda "...iki katlı kagir evin birinci katının odunluk ve ahır olarak kullanıldığı ikinci katın ise içinde oturulan ev olduğu, davaya konusu davacılara (eldeki davada davalılara) ait olduğu iddia olunan üçüncü katın da mevcut olup tamamlanmış içinde oturulan ev olduğu..." şeklinde rapor edildiği, buna göre dava konusunun zemin dahil 3 üncü kat olduğu, taşınmazın beyanlar hanesinde üçüncü kat için davalılar lehine şerh bulunduğu;

dava konusu taşınmazın beyanlar hanesinde üçüncü kat için davalılar lehine şerh bulunmakta ise de, davalı tarafın çekişme konusu taşınmazda kayda ve mülkiyete dayalı bir hakkının bulunmadığı, tapu kaydındaki muhdesat şerhinin ilgililerine şahsi hak tanıyacağı, bu durumda ayni hak niteliğinde olan mülkiyet hakkına üstünlük tanımak suretiyle davalı tarafın haksız müdahalesinin önlenmesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin, istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 nci maddesi uyarınca kabulü ile istinaf incelemesine konu yerel Mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulü ile;

dava konusu Giresun ili, Çanakçı ilçesi, Sarayköy Köyü, 119 ada 24 parsel sayılı taşınmaza vaki davalıların el atmasının önlenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalıların haksız olarak kullandığı taşınmaz olmadığını, taşınmazın yapım masraflarının davalılarca karşılandığını, alt katta kardeşi ..., 3 üncü katta ise davalıların kaldığını, kadastro tespit çalışmalarının hatalı yapılmasından dolayı tapu kaydının iptali amacıyla Görele Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/304 Esas ve 2016/209 Karar sayılı dava dosyası ile davacı aleyhine ikame edilen davanın davacı ...'ın kabul beyanı ile sonuçlanarak kesinleştiğini,

davalı ...'ın murislerden kalan taşınmazlardaki miras hakları kendisine verilmeyince 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nda düzenlenen hak düşürücü sürenin dolmasına yakın dava konusu 119 ada 24 No.lu parselin de bulunduğu birden fazla taşınmazla ilgili Görele 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/427 Esas sayılı dava dosyası ile tapu iptali ve tescil davası açtığını, bu dosyanın bekletici mesele yapılması gerektiğini ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesinin 2 nci fıkrasına göre; “Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir.”

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "İyi niyetli zilyet bakımından" başlıklı 994 üncü maddesi,

3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2 nci maddesi ile de muhdesata ilişkin düzenleme yapılarak taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye ait muhdesatın bulunması halinde beyanlar hanesinde gösterileceği belirtilmiştir. Bu düzenleme ile muhdesatın zeminin ayrılmaz parçası olduğu kuralı değiştirilmemiş, sadece sahibine tazminat isteme olanağı tanınmıştır.

3. Değerlendirme

Davacı, davalılar tarafından açılan 2015/304 Esas sayılı tespit ve beyanlar hanesinin düzeltilmesine ilişkin davada, 3 üncü katta konut olan bina bölümünün davalılar tarafından yapıldığını kabul ettiği ve davalıların şahsi hakkının bulunduğunu beyan ettiği, ayrıca tapu kaydında muhdesat şerhi de bulunduğuna göre, davalıların binadaki zilyetliklerinin iyi niyetli olduğu; ancak mülkiyet hakkına dayanılarak açılan eldeki davada, davalılar vekili tarafından temyize konu edilen Görele 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/427 Esas sayılı dosyasında dava konusu taşınmazın mülkiyet durumu da değerlendirilmek suretiyle,

anılan yerde davacının kayıt malikliğinin devam etmesi halinde davalı lehine muhdesat şerhi bulunan yapı bakımından bedeli ödenmek suretiyle el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmiş olması doğru görülmeyip hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,