Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/1834 K.2024/2156

Taraflar arasındaki ipotek bedelinin uyarlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuru talebin kesinlik sınırı altında kaldığından bahisle istinaf dilekçesinin miktar yönünden reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz isteminden bulunan davacı vekilinin temyiz istemi, kesin karar olması gerekçesiyle ek karar reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.01.2023 tarihli ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı adına kayıtlı taşınmaz üzerinde davacıların murisi lehine 12.09.1973 tarih ve 8934 yevmiye No.lu 315.000. ... bedelli ipotek bulunduğunu, ipotek bedelinin uyarlanması gerektiğini beyanla; 315.000. ... ipotek bedelinin günün koşullarına uyarlanmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, ipotek bedelinin uyarlanmasını talep edebilmek için sözleşmenin yapıldığı sırada taraflarca öngörülemeyecek beklenmeyen olağan üstü bir durumun ortaya çıkması gerektiğini, Yargıtay kararlarına göre kesin borç niteliğinde olan ipotek bedelinde güncelleme yapılamayacağını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf dilekçesinin davanın miktar itibariyle kesin olduğundan bahisle başvurunun reddine, kesin olarak karar verilmiştir.

C. Ek Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin kararının, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin; 10.01.2023 tarihli ek karar ile kesin olarak verilen kararın temyiz edilemeyeceği belirtilerek temyiz başvuru dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

V. EK KARAR TEMYİZİ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Ek Karar Temyiz Sebepleri

Davacı vekili ek karar temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece ıslah için süre verilmediğini, sözlü yargılama aşamasına geçilmeden hüküm kurulduğunu, ipoteğin faiziyle birlikte uyarlanması gerektiğini belirterek; ek kararın ve kararın bozulmasını dava ve talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık ipotek bedelinin uyarlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 362/1-b, 366 ıncı madde delaletiyle 346/2 nci maddesi.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar" başlıklı 341 inci maddesinin (1) No.lu bendinde, İlk Derece Mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü halinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabileceği hükme bağlanmıştır.

Aynı Kanun'un 341 inci maddesinin (2) No.lu bendinde ise miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararların kesin olduğu, (4) No.lu bendinde ise alacağın tamamının dava edilmiş olması durumunda, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü üç bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın, istinaf yoluna başvuramayacağı belirtilmiştir.

Öte yandan, 6763 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesi ile 6100 sayılı HMK’ya eklenen Ek 1 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince, bu miktarın Maliye Bakanlığı'nca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı, 2 nci fıkrası gereğince ise 6100 sayılı HMK'nın 341 inci maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı öngörülmüştür.

3. Değerlendirme a. Ek karara yönelik temyiz incelemesinde; 6100 sayılı Kanun'un 346 ncı maddesinde; "istinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder.

Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar" düzenlemesi mevcuttur.

Aynı Kanun 366 ncı maddesi ise; "bu Kanun'un istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır" şeklinde düzenlenmiştir.

b. Somut olayda; her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf talebinin miktar olarak kesinlik sınırı altında kaldığından reddine dair ek karar verilmişse de, bu karar usule ilişkin bir karar olup, yukarıda ayrıntılı açıklanan ilgili kanun hükümlerine göre bir haftalık temyiz kanun yolu açık olmak üzere bir karar verilmesi gerekirken, davanın miktar itibariyle kesin olduğundan bahisle kanun yolu kapatılmak suretiyle kesin nitelikte karar verilmesi doğru görülmemiştir. Açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 10.01.2023 tarihli ek kararının kaldırılması gerekmiştir.

c. İstinaf kanun yoluna başvurma talebinin miktar yönünden kesin olup olmadığına ilişkin uyuşmazlığa gelince; Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararında tartışılan hususlar, ulaşılan kanaat ve verilen karar usul ve yasaya uygun görüldüğünden, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülememiş, kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesinin 10.01.2023 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA,

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan 28.11.2022 tarih, 2022/2310 Esas 2022/337 Karar sayılı kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,