Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/1922 K.2024/2017

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile davalının müdahalesinin men'ine, ecrimisil talebinin kısmen kabulü ile 7.233,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde, maliki olduğu dava konusu 756 ada 7 parsel sayılı taşınmazı davalının haksız olarak işgal ettiğini, 07.06.2016 tarihli ihtarname ile taşınmazın boş olarak tesliminin istendiğini ancak sonuç alınamadığını ileri sürerek el atmanın önlenmesini ve ecrimisil ödenmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde, kendisinin taşınmazın gerçek sahibi olduğunu, davacıya kredi çekmesi için taşınmazı devrettiğini, davacının çektiği krediden kendisine eksik ödeme yaptığını, kendisinin haksız işgalci olmadığını, taşınmaz üzerindeki ev ve ahırı kendisinin yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 09.03.2021 tarihli ve 2020/48 Esas, 2021/96 Karar sayılı kararıyla, davacı dava konusu taşınmaza malik olmasına rağmen davalının haksız olarak taşınmazda oturmaya devam ettiği, bu itibarla davacının ecrimisil ve el atmanın önlenmesi taleplerinin yerinde görüldüğü belirtilerek davanın kabulü ile, el atmanın önlenmesine, 7.233,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvurusunda, dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıları müvekkilinin yaptığını, bu yapıların taşınmaz değerine dahil edilmemesi gerektiğini, müvekkilinin borçları olduğunu, borçlarını ödeyebilmek için taşınmazı davacı ...’a kredi çekmesi için devrettiğini, ancak müvekkiline eksik ödeme yapıldığını, müvekkilinin haksız işgalci olmadığını ileri sürmüşlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklı bir hakkının bulunmadığı, her ne kadar savunmasında taşınmazın önceki maliki olduğu, kredi çekebilmesi için davacıya temlik edildiği, taahhüt edilen kredi temin edilmediği gibi kredi borcunun da ödenmediğini, taşınmazın iadesi gerektiğini belirtmiş ise de bu yönde açılmış bir tapu iptal ve tescil davası bulunmadığı, çap kaydının iptal edilinceye kadar geçerli olduğu,

yeni malik davacı ...'nun mülkiyet hakkına üstünlük tanınması gerektiği, ancak hükümde davalı tarafın sorumlu tutulduğu ecrimisilin hangi davacıya ödenmesi gerektiği yönünde açıklık bulunmadığı, hükmün bu şekliyle infazının mümkün olmadığı belirtilerek, istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile yeniden hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne, 176 ada 7 parsel sayılı taşınmaza el atmanın önlenmesine,

ecrimisil talebinin kısmen kabulü ile 01.01.2016 ila 09.11.2016 tarihleri arası için 7.233,00 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde; istinaf başvurusunda ileri sürdüğü gerekçeleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 inci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,