Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/2069 K.2023/3647

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen mera kaydının iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, Çorum ili, ..... ilçesi, ....

Köyünde kain 7, 52, 211 ve 489 parseller ile bu parsellere uygulanan tapu kayıtlarının miktar fazlası olarak 142, 150, 256 ve 519 parsellerlerin mera olarak ... adına tescil olunduğunu, buna binaen Çorum ili, Tarım Gıda ve Hayvancılık İl Müdürlüğü Mera Komisyonu Başkanlığınca da mera olarak tahsis edildiğini, bu taşınmazların konumu itibariyle meralık vasfına haiz olmadığını, dört taşınmazın da uzun yıllar tarım arazisi konumunda iken fiilen mera olarak kullanılmamalarına rağmen tapu kayıtlarının miktar fazlası olarak mera vasfıyla ... adına tapuya kayıt ve tescil edilmiş olduklarını,

Çorum İli Gıda Tarım Hayvancılık İl Müdürlüğü Mera Komisyonu Başkanlığının kararı ile mera olarak sınırlandırılan 142, 150, 256 ve 519 parsel sayılı taşınmazların meralık vasfının iptal edilerek adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın husumet nedeniyle ret edilmesi gerektiğini ve meraların zilyetlik ile edinilemeyeceğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.12.2021 tarihli ve 2015/572 Esas, 2021/298 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda hüküm ''3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 üncü maddesinde düzenlenen hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş'' gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili; yapılan yargılama ve toplanan deliller sonucu taşınmazların mera vasfında olmadığının tespit edildiğini, davanın kabulü gerekir iken reddini yerinde olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı Hazine vekili ise; nisbi vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinden hükmün düzeltilerek onanmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mera kaydının ve tahsisin iptali ile tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk Kadastro Kanunu'nun 12-3 üncü maddesi "Bu tutanaklardaki belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz" hükmünü içermektedir. Bu hükme göre dayanılan hakkın tespit tutanağının tanzim tarihinden önce doğması halinde anılan sürenin uygulama imkanına kavuşacağı açıktır.

3. Değerlendirme 1. Dava kadastro tespiti öncesi nedene dayalı tescil istemine ilişkindir.

2. Somut olayda; dava konusu taşınmazlar kadastro tespiti sırasında mera vasfı ile 13.11.1987 tarihinde sınırlandırılmış ve mera siciline kaydedilmiştir. Dava ise 15.04.2013 tarihinde açılmıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilerek maktu vekalet ücretine hükmedilmesi yerinde görülmüştür.

3. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Onama harcı davacıdan peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,