Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/2558 K.2023/3303

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; tarafların ortak muristen intikal eden dava konusu taşınmazlarda müşterek malik olup, tüm kullanımın davalılarda olduğunu belirterek, el atmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; kullanımın murisin sağlığında yapılan taksime göre olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.03.2016 tarihli ve 2014/431 Esas, 2016/192 Karar sayılı kararıyla, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne, el atmanın önlenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2018/6547 Esas, 2020/7071 Karar sayılı kararıyla; davalıların dava konusu taşınmazları kullandığı sabit olduğundan davacıların payına vaki el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerektiği, ecrimisil yönünden ise, Tarım İlçe Müdürlüğünden talep edilen döneme ilişkin verilerin getirtilmesi, tapu kaydında değişen pay oranları da dikkate alınarak denetime elverişli bilirkişi raporu alınması, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu olan taşınmazlardan 254 ada 2 parsel ve 256 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalılar tarafından birlikte kullanıldığı, 20.05.2022 havale tarihli bilirkişi raporunda elde edilen net gelir üzerinden hesaplanan beş yıllık ecrimisil bedelinden davalıların birlikte sorumlu olduğu, 255 ada 1 parsel ve 237 ada 12 parsel sayılı taşınmazın davalı ... tarafından kullanıldığı anlaşılmakla bu taşınmazlar yönünden ecrimisil bedelinden...’nin sorumlu olduğu,

232 ada 27 parsel sayılı taşınmazın davalı ... tarafından kullanıldığı anlaşılmakla bu taşınmaz yönünden ecrimisil bedelinden....’ın sorumlu olduğu, belirtilerek, dava konusu 256 ada 5 parsel, 256 ada 1 parsel, 254 ada 2 parsel, 255 ada 1 parsel, 232 ada 27 parsel ve 237 ada 12 parsel sayılı taşınmazlarda davacıların payına vaki el atmanın önlenmesine,

ecrimisil talebinin kısmen kabulü ile 256 ada 1 ve 254 ada 2 parseller yönünden 8.093,30 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müşterek ve müteselsilen, 255 ada 1 parsel yönünden 2.419,79 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den, 237 ada 12 parsel yönünden 3.106,88 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak, 232 ada 27 parsel yönünden 1.243,32 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'tan alınarak davacılara verilmesine,

fazlaya ilişkin talebin reddine, 256 ada 5 parsel sayılı taşınmaza yönelik ecrimisil talebinin reddine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyizinde, müvekkillerinin dava konusu taşınmazları yarıcıya vererek kullanması nedeniyle hesaplanan ecrimisilin yarısına hükmedilmesi gerektiğini, el atmanın önlenmesi yönünden nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, dava konusu taşınmazların müvekkillerince çay bahçesi ve fındıklık haline getirildiğini, taşınmazların önceki durumu tarla olduğu için intifadan men koşulunun aranması gerektiğini, müvekkillerinin 237 ada 12 parsel ve 232 ada 27 parsel sayılı taşınmazları 6831 sayılı Yasa gereği satın aldığını, bu taşınmazlarda davacıların intikalen gelen payı olmadığını, ayrıca davanın reddilen bölümü yönünden davalılar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken daha düşük vekalet ücreti takdir edildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, paydaşlar arasında el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 inci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz eden tarafın sıfatına göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,