Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/2570 K.2023/3447

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen el atmanın önlenmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, tarafların ortak murisinden kalan dava konusu taşınmazlara müvekkilinin ölünceye kadar bakma akdi nedeniyle malik olduğunu ancak davalı tarafından kullanıldığını belirterek elatmanın önlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunmuş, müvekkilinin dava konusu taşınmazları kullanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.06.2016 tarihli 2015/215 Esas ve 2016/81 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne, davanın 169 ada 91 parsel yönünden reddine, 154 ada 1 parsel, 103 ada 7 parsel, 165 ada 7 parsel yönünden kabulüne, davalının müdahalesinin men'ine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 14.06.2021 tarihli 2020/1835 Esas ve 2021/5083 Karar sayılı kararı ile; davalı vekilinin davanın esasına yönelik yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş, davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazına gelince;

toplanan delillere göre 151 ada 1 parsel ve 167 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tamamına müdahale ettiği ancak bahçeli kerpiç ev ve ahır niteliğindeki 103 ada 7 parsel sayılı taşınmaza müdahalesinin ahırlara saman balyası koymak suretiyle bulunduğu gözetildiğinden 103 ada 7 parsel sayılı taşınmaz yönünden ahır ve samanlığın bedeli gözetilerek dava değeri belirlenip buna göre toplam değer üzerinden harç ve vekalet ücreti hesaplanması gerekirken 103 ada 7 parsel arsa ve ev bedeli de eklenmek suretiyle hesaplama yapılmasının doğru olmadığı belirtilerek hüküm bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen esas ve karar sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulüne, davanın 169 ada 91 parsel yönünden reddine, 154 ada 1 parsel, 103 ada 7 parsel, 165 ada 7 parsel yönünden kabulüne, davalının müdahalesinin menine, alınması gereken 4.513,80 TL ilam harcından peşin alınan 1.370,00+102,47=1.472,47 harcın mahsubu ile bakiye 3.041,33 TL nispi harcın davalı yandan alınarak Hazineye irat kaydına, dava konusu taşınmazların keşfen belirlenen değeri üzerinden 9.390,15 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, reddedilen dava konusu taşınmazın keşfen belirlenen değeri üzerinden hesaplanan nispi vekalet ücreti maktu vekalet ücretinin altında kaldığından 4.080,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; elatmanın önlenmesi talebinin reddedildiği dava konusu 169 ada 91 parsel sayılı taşınmaz yönünden mahkemenin eksik inceleme yaptığını, talebin kabul edilmesi gerektiğini belirtmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına tâbi olduğunu, dava konusu taşınmazlarda davalının miras hakkı olduğunu, taşınmazlara müdahalesinin olmadığını belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi.

3. Değerlendirme Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,