Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/2692 K.2024/2566

Taraflar arasındaki orman parselinin kullanım hakkının tespiti ile davacı köye verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; kullanım hakkı davacı köye ait olan ve orman olarak kullanılmak üzere İl Çevre ve Orman Müdürlüğüne verilen taşınmazın, kadastro çalışmaları sırasında 101 ada 1 parsel No.su ile davalı ... adına kayıt edildiğini, davacı köy tüzel kişiliği tarafından ağaç ekimi yapılarak Çevre ve Orman Müdürlüğüne verilen 101 ada 1 parsel No.lu taşınmazın davacı köyün sınırları içerisinde kaldığını ve kadimden bu yana orman olarak tahsis edilmeden önce de davacı köyün kullanımına ait olduğunu ve sınır olarak da davacı köy tüzel kişiliği sınırlarında kaldığını belirterek; ...

Köyü, 101 ada 1 parsel No ile davalı köy adına kaydı yapılan orman vasfındaki arazinin mevcut tespitinin iptali ile daha önceki kayıtlarda olduğu gibi davacı köy olan ... Köyü Tüzel Kişiliğine aidiyetinin tespiti ile ormanlara ait özel sicillere tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından aynı davalıya karşı daha önce aynı taşınmazlara ilişkin dava açıldığı, dava sonucu verilen kararın kesinleştiği, kadastro kayıtlarının mahkeme ilamına uygun olduğu gerekçesiyle kesin hüküm nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava açısından kesin hüküm şartlarının oluşmadığını, davalı tarafça sunulan kararın kesinleşme şerhinin sunulmadığını, iş bu dava ile önceki davanın tarafları aynı olmadığını, talep edilen yüzölçümün de önceki hükümden fazla olduğunu, talep sonucu farklı olan eski hükmün iş bu dava açısından kesin hüküm teşkil edemeyeceğini, davanın keşif yapılmadan reddedildiğini, verilen kararın hatalı olduğunu belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

İlk Derece Mahkemesince mahallinde keşif icra edilmeksizin verilen karar dahilinde davanın reddedildiği, davanın, ormanın kullanım hakkının verilmesine ilişkin olduğu, dava değerinin parayla ölçülmesine olanak bulunmadığı ve talebin ormanlık alana ilişkin olduğunun çekişmesiz olduğu, bunun yanında huzurdaki davada mera parselinin değil 101 ada 1 parsel sayılı orman vasıflı taşınmazın aidiyetinin istendiği, ormanların kullanım hakkı orman yönetimine ait olup ormanlar herkesin kullanımına açık umumun kullanımında olan yerlerden olduğu,

bu itibarla orman olarak tahsis edilmeden öncesinde kadimden bu yana davacı köyün kullanımında olduğu ifade edilerek; aidiyetinin tespitinin istenmesine vaki huzurdaki davanın dinlenme olanağının bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, açıklanan gerekçe doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; keşif yapılmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, orman parselinin kullanım hakkının tespiti ile davacı köye verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 31 ila 39 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme 1. 6100 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi gereğince bir davada olayları anlatmak taraflara, hukuki nitelendirme görevi hakime aittir. Dava dilekçesi ve yargılama sırasında davacı vekili tarafından yapılan açıklamalara ve dosya kapsamına göre davacının istemi; orman olarak sınırlandırılan alanın davacı ... sınırları içerisinde kaldığının tespiti ile yararlanma hakkının davacı köye verilmesi istemine ilişkindir.

2. 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 31 ila 39 uncu maddelerinde, sınırları içinde bulunan ormandan yararlanma hakkının maddelerdeki prosedüre uyulmak koşulu ile orman sınırlarında kalan köye ait olacağı öngörüldüğünden, Mahkemece mevcut idari sınırın zeminde belirlenmesi önem arz etmektedir. Kadastro çalışma alanı sınırı yani kadastro müdürlüğünce ve kadastro mahkemesince belirlenen sınır hangi noktaya kadar kadastro çalışmasının yapılacağının gösterir, idari sınırı değiştirmez.

3. Bu genel açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacı köy, kesinleşmiş idari sınırların zeminde belirlenerek, orman olarak tespit edilen alanın kendi sınırı içerisinde kaldığını ileri sürmektedir. Bu nedenle taraf delilleri toplanarak, gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde verilen karar doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

Davacı taraf niteliği orman olan ve bu yönü uyuşmazlık konusu olmayan orman toprağından kendisinin faydalandığını, kullanım hakkının kendisine ait olduğunu belirterek dava konusu ormana ait yerin kendi köylerinin sınırlarında kaldığının ve köylerinin tasarrufunda olduğunun tespit ve tescilini talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararında; dava konusu orman niteliğindeki 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman olduğunu, ormanların kullanım hakkının ve tasarruf yetkisinin orman yönetimine ait olduğunu belirterek kadimden beri davacı köyün kullanımında olduğu ifade edilerek aidiyetinin tespitinin istenemeyeceği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararını kaldırarak davanın reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde de belirtildiği üzere ormanların idaresi ve tasarruf yetkisi orman idaresine ait olup ormandan yararlanma yetkisinin tespitine ve tesciline ilişkin taleplerin adli yargı mercilerince değerlendirilmesi ve yargılama konusu yapılması mümkün bulunmadığından davanın reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması görüşündeyim. Sayın çoğunluğun bozma kararına ve gerekçelerine bu nedenle katılamıyorum.