Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/2847 K.2023/3537

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; muris ...'nin 10.05.1975'te öldüğünü, Diyarbakır Sulh Hukuk Mahkemesinin 1981/726-701 E. K. sayılı mirasçılık belgesine davacıların annesi ...'nin mirasçı olarak gözükmediğini, davacıların Diyarbakır 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/78Esas, 2019/353 Karar sayılı kararıyla anneleri ... ile soybağları tespit edildiğini belirterek anılan mirasçılık belgesinin iptaliyle yenisinin verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Usulüne uygun tebligata rağmen davalılar cevap dilekçesi sunmamış, duruşmalara katılmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Diyarbakır Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.10.1981 tarih, 1981/726 Esas, 1981/701 Karar sayılı kararı ile ...'nin veraset ilamının oluşturulduğu ancak mirasçı görünen onbir çocuğun içinde ...'nin bulunmadığı, Diyarbakır 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/78 Esas, 2019/353 Karar numaralı dosyasında yapılan yargılama neticesinde ... ile davacılar arasında soybağı tespit edildiği, kurulan soybağı ile ... ve dolayısıyla iki çocuğunun da ...'nin mirasçısı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalı vekili istinaf dilekçesinde; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, miras bırakan ...’nin 10.05.1975 tarihinde vefat ettiğini, vefat ettiği tarihte eşi ...’ın hayatta olduğunu, ... Medeni’nin ise 09.08.2011 tarihinde vefat ettiğini, ...’nin vefat ettiği tarihe göre mirasının 1/4’ünün eşi ...’a, kalan 3/4’ünün de çocuklara paylaştırılması gerektiğini, murisin eşi ...’a pay verilmemesinin hatalı olduğunu beyan ederek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Diyarbakır 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin kesinleşen nüfus kayıtlarında düzeltim kararı sonrasındaki güncel nüfus kayıtlarının incelenmesinden, kök muris ...’nin 10.05.1975 tarihinde, eşi ...

Medeni’nin ise 09.08.2011 tarihinde öldüğü, murisler ... ve ...’ın kızı ...’nin ise muris ...’den sonra ve muris ...’dan önce 01.01.1980 tarihinde öldüğü, bu nedenle ... ve ...’ın tüm mirasının çocukları olan ... ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ... ve ... olmak üzere (12) çocuğa kaldığı, bu nedenle her bir çocuğun hissesinin ayrı ayrı (2/24)’er olduğu, kök murislerin çocukları olan ...’in de vefatı nedeniyle bu kişiye isabet eden (2/24) hissenin ...’in altsoyu (çocukları) olan davacılar ... ve ...’ye ayrı ayrı (1/2)’şer olarak kaldığı,

bu nedenle Mahkemece önceki mirasçılık belgesin iptal edilerek yenisinin verilmesinde ve mirasçılara pay dağıtımında bir isabetsizlik bulunmadığı, her ne kadar davalılar vekili tarafından muris ...’in vefat ettiği tarihe göre eşi ...’a pay verilmemesinin hatalı olduğu iddia edilmiş ise de, TMK m. 495/3 (743 sayılı TKM m. 439/3) hükmüne göre miras bırakandan önce ölmüş olan çocukların yerini her derecede halefiyet yoluyla kendi alt soyları alacağından,

davacıların murisi ...’in de kök muris ...’dan önce vefat etmesi nedeniyle ...’dan ...’e intikal edecek payların ...’in çocukları olan davacılara paylaştırılmasında ve Mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalı vekili temyiz dilekçesinde; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, miras bırakan ...’nin 10.05.1975 tarihinde vefat ettiğini, vefat ettiği tarihte eşi ...’ın hayatta olduğunu, ... Medeni’nin ise 09.08.2011 tarihinde vefat ettiğini, ...’nin vefat ettiği tarihe göre mirasının 1/4’ünün eşi ...’a, kalan 3/4’ünün de çocuklara paylaştırılması gerektiğini, mirasçılar arasında miras payının devri sözleşmesi yapıldığını, murisin eşi ...’a pay verilmemesinin ve miras payının devri sözleşmesi dikkate alınmaksızın mirasçılara pay veirlmesinin hatalı olduğunu beyan ederek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 29, 30, 598 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,