Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/3426 K.2024/3976

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesi istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Kanun'un "Temyiz edilemeyen kararlar" başlıklı 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; "Kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23.06.1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda Sulh Hukuk Mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar." hükmü yer almaktadır. 4721 sayılı Kanun'un 598 inci maddesine göre Sulh Hukuk Mahkemesinin görev alanına giren mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin olan davalar hakkında verilen kararlar kesin olup temyiz edilemez.

Bu durumda, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.