Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/4002 K.2024/3196

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince ecrimisil talebinin kabulüne ve el atmanın önlenmesi davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davalı vekilinin ise istinaf başvuru dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu 114 ada 10 parsel sayılı taşınmazın davacıya ait olup davalı tarafından haksız şekilde tasarruf edildiğini, ihtarnameye rağmen müdahalenin sonlandırılmadığını belirterek el atmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulüne, el atmanın önlenmesi ve tahliye talebinin konusuz kalması sebebiyle reddine, 2.947,50 TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının tahliyeye ilişkin soyut beyanlarına değer verildiğini, davalının haksız işgalci olup ihtarnamenin karşılıksız kaldığını, dava konusu yerin Nisan ayı içerinde boşaltıldığı iddialarının doğru olmadığını, anahtarın davacıya teslim edilmediğini, hükmedilen ecrimisil dönem aralığının eksik ve hatalı olduğunu, davalının dava açılmasına sebebiyet verdiğini, davalı lehine yargılama gideri ve ücreti vekaleti takdir edilmesinin de hukuka aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; vekil edeni aleyhine hükmedilen ecrimisil yönünden verilen kararın hukuka aykırı olduğunu ve ecrimisil şartlarının oluşmadığını ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; 1. Davacı tarafın el atmanın önlenmesi talebi yönünden harç yatırmadığı,

2. Davalının dava konusu taşınmazı 2019 yılı Nisan ayı içerisinde boşalttığı ve aksinin davacı tarafından ispat edilemediği,

3. El atmanın önlenmesi talebi yönünden (harçlandırılmamış olması da dikkate alındığında) reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı,

4. Ecrimisil davası hakkında (aksine delil olmadığından) davalının ikrarına değer verilerek 2019 yılı Nisan ayının ortasına denk gelen 14.04.2019 tarihine kadar davalının haksız işgalci olduğu hususu benimsenerek seçenekli olarak sunulan bilirkişi raporundaki 17.12.2018–14.04.2019 tarih aralığına ilişkin tespit edilen ecrimisil bedeline hükmedilmesinin doğru olduğu,

5. Davalı aleyhine hükmedilen 2.947,50 TL ecrimisil bedelinin değer itibariyle kesinlik sınırının altında kaldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin 6100 sayılı HMK’nın 341 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 352 nci maddesini birinci fıkrasının “b” bendi gereğince reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesi ve istinaf sebeplerine benzer gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; cevap dilekçesi ve istinaf sebeplerine benzer gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 683 üncü ve 995 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3. Davacı vekilinin temyiz itirazına gelince, a. Somut olayda, dosya kapsamı ve özellikle tanık beyanı esas alındığında davalının dava konusu taşınmazı haklı bir sebebe dayalı olmaksızın işgal ettiği belli ise de yerin dava tarihinden önce boşaltılarak el atma olgusunun sona erdiği anlaşılmaktadır.

b. Hâl böyle olunca, davalının dava açma tarihinde söz konusu taşınmaza herhangi bir el atması bulunmadığına göre el atmanın önlenmesi davasının reddine karar verilmesi gerekirken “... talebin konusuz kalmış olması sebebiyle reddine...” karar verilmesi doğru değildir.

c. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının V.C.3.2 numaralı bent uyarınca REDDİNE,

2. V.C.3. (3.a), (3.b) ve (3.c) numaralı bentler uyarınca davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA ve Gölçük 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/181 Esas, 2021/239 sayılı Kararının hüküm sonucunun “1-)” numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine ''...Müdahalenin men’i ve tahliye talebinin REDDİNE,...” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,