Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/4385 K.2023/5517

Taraflar arasındaki ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların da maliki olduğu 6173 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ... ... Sitesi A Blok apartmanın ortak alanı vasfındaki yerlerden olan zemin kat ve bodrum katını davalı ...’nin haksız ve mimari projeye aykırı şekilde diğer davalıya kiraya verilmek suretiyle kullanıldığını ileri sürerek, geriye dönük 5 yıllık süre için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000,00 TL ecrimisilin tahsilini talep etmiş, 16.11.2017 tarihinde talebini 344.442,62 TL olarak güncellemiştir.

II. CEVAP

Davalı Kiler A.Ş. ve davalı ... vekilleri ayrı ayrı sunmuş oldukları cevap dilekçesinde özetle, davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları doğrultusunda, davanın kabulü ile, taleple bağlı kalınarak 344.442,62 TL ecrimisil alacağının 244.442,62 TL'sinin ıslah tarihi olan 16.11.2017 tarihinden, 100.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf başvurusunda, belirlenen ecrimisilin yüksek olduğunu, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, dava konusu taşınmazın ortak ... olması nedeniyle ecrimisile hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, el atılan bölümün yüzölçümünün yanlış belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ortak amaçlara tahsis edilmiş yerlere el atmanın önlenmesi talep edilebilmekle birlikte ortak amaçlara tahsis edilmiş olan yerlerin herhangi bir gelir getirmesi ve tüm kat maliklerinin oybirliğiyle karar alması halinde dahi kiraya verilmesi mümkün olmadığından, bu gibi yerlerin işgali sebebiyle ecrimisil istenemeyeceği gerekçesi ile başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz başvurusunda, davalı ...’ın taşınmazın ortak alanı olan yeri herhangi bir hakka dayanmaksızın kiralamak suretiyle kullandığını, bu şekilde gelir elde ettiğini, kendi hakkı olmadığını bildiği halde ortak alanı kullanan davalının kötü niyetli olduğunu ve ecrimisil ödemesi gerektiğini, ileri sürerek, hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kat mülkiyeti kurulmuş olan yapıda ortak alana ilişkin ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 ... maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 ... maddesi.

3. Gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere; ecrimisil (diğer bir deyişle işgal tazminatı), hak sahibinin haksız zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih 22/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararında “...fuzuli işgalin kiraya benzetilemeyeceği, haksız bir eylem sayılması gerektiği.... bir zarar meydana gelirse bunun tazmin ettirileceği, ...Medeni Kanunun (eski) 908. maddesi anlamında zilyedin faydalanmasından ... bir istem olduğu...” vurgulanmıştır.

Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen ... bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri, en çoğu ise tam gelir yoksunluğu karşılığı zarardır. Bir nesneye (taşınmaza) haksız olarak kötüniyetle, kendi çıkarına zilyet olan kimse, onu hak sahibine geri vermekle yükümlüdür.

4. Bundan ayrı olarak, kendi çıkarına haksız olarak başkasının hukuk alanına girip, işine karışıp kazanç elde eden kimse (davalı), hak sahibinin (davacının) tazminat davasındaki gibi zararı ya da nedensiz zenginleşmedeki gibi yoksullaşması aranmaksızın Bu "haksız karışma kazancını" geri vermesi gerekmektedir (Tandoğan, ...:Mukayeseli Hukuk ve Hususiyle ...-Türk Hukuku bakımından Vekaletsiz İşgörme, İst. 1957, sh, 56 vd; 60/61, 64/66 da anılan yazarlar. Zimmermann, Schulz, Reichel, E.Wolf, Friedrıch... Ayrıca bkz. ... ...: haksız Zilyedlikte iade; Doktora Tezi-, İst.2003, sh.249).

5. Davalı, taşınmazı bizzat kullanmasının objektif değerini ödemeye mahkûm edilmelidir. O kadar ki, haksız olarak kullanılan taşınmazın ekonomik tahsis amacı itibariyle gelir elde etmeye özgülenmemiş olması dahi sonuca etkili görülmemelidir .

3. Değerlendirme Hemen belirtmek gerekir ki, bir kimsenin başkasına ait olduğunu bildiği taşınmazı, hukuki bir dayanağı olmadan kendi malı gibi kullanması ve dolayısıyla ekonomik yarar sağlamasının bir karşılığının olması gerektiğinde kuşku yoktur. Böyle bir durumda kendisine ait olmayan yeri kullanan kişi hak sahiplerine haksız işgal tazminatı ödemek zorunda olup, haksız olarak kullanılan taşınmazın ekonomik tahsis amacı itibariyle gelir elde etmeye özgülenmemiş olmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ortak amaca tahsis edilmiş yerlerin gelir getirmesi ve oybirliğiyle dahi kiraya verilmesi mümkün olmadığı için ecrimisil istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,