Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/473 K.2024/564

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Yargılamanın iadesi talep edilen Simav Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.02.2017 tarih ve 2015/289 Esas, 2017/72 Karar dosyada yapılan yargılamada hüküm altına alınan toplam miktarın kararın verildiği tarih itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle İzmir Bölge Adliye Mahkemesince 30.10.2017 tarihli ek kararla temyiz dilekçesinin reddine karar verildiği, kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesince de onandığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle yargılamanın iadesine konu karar verildiği tarih itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından, yargılamanın iadesine talebine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin kararı kesinlik sınırının altında kalmaktadır.