Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/5077 K.2024/3813

Taraflar arasındaki 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 748 inci maddesine dayalı geçici giriş izni verilmesi (muarazanın giderilmesi) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun HMK.nun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Sinop ili, Durağan ilçesi, ... Mahallesi, 31 ada, 28 parsel sayılı taşınmazın müvekkiline, komşu 361 ada, 32 parsel sayılı taşınmazın ise davalı adına kayıtlı olduğu, Belediyeden gerekli izinleri alarak yaptığı binanın bir cephesinin davalıların taşınmazına baktığını, bu cephenin mantolama, sıva ve boya işlemlerinin yapılabilmesi için davalının kendi taşınmazlarına giriş izni vermediğini belirterek; anılan işlemlerin yapılabilmesi için davalılara ait taşınmazın bir kısmının geçici olarak kullanılmasına izin verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının 28 parsel sayılı taşınmazın maliki değil hissedarı olup münferiden dava açma hakkının olmadığını, davacının duvarının bulunduğu arazi parçasının dahi aslen müvekkilinin parseline tecavüzlü olduğunu, düzeltme kadastro sırasında kaydırma yapıldığını, hatalı işlemin düzeltilmesi için açılan davanın eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılması gerektiğini, müvekkilinin ise eldeki davaya konu aleyhe bir duruma katlanmak zorunda olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda başlıkta belirtilen kararında; "...Mülkiyet hakkı sahibi davalıdan taşınmazına haksız elatılmasına tahammül etmesinin beklenemeyeceği, davacının dış cephe sıva, mantolama ve boya payını binanın yapımı sırasında düşünmesi, tecavüzlü alan oluşturmaması ve gerekirse bu pay kadar binasını davalı taşınmazına boşluk bırakarak yapması gerekeceğinden kendi kusurunun sonuçlarından yararlanamayacağı..." gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepler

Davacı vekili; kararın hukuka aykırı olduğunu, imar planında bitişik nizam olan bir yeri davacı müvekkilinin ayrık yapmasının hukuken mümkün olmadığını, karşı tarafa bir tecavüzlerinin olmadığını, müvekkilinin taşınmazına sıva yapmak için sıva yapılıncaya kadar komşu taşınmaza 15 günlük iskele kurmak için izin istediklerini, mülkiyet hakkının kullanılmasının kanunla ve ancak toplum yararına kısıtlanabileceğini, müvekkilin taşınmazı işletme, iyileştirme ya da üzerine yapı yapmak amacıyla komşu taşınmaza geçici olarak girme hakkına sahip olduğunu belirterek; yerel mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda başlıkta belirtilen kararında; "...Delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde ve hükmün fer'ilerinde usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı..." gerekçeleriyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 748 inci maddesine dayalı geçici giriş izni verilmesi (muarazanın giderilmesi) istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 748 inci maddesinde; "Taşınmaz malikinin taşınmazını işletme veya iyileştirme ya da taşınmazı üzerinde yapı yapma amacıyla komşu taşınmaza geçici olarak girme hakkı ile tarla yolu, hayvan sulama yolu, kış geçidi, tomruk kaydırma yolu ve oluğu ve bunlara benzer diğer geçitler özel kanun hükümlerine tâbidir. Özel kanun hükmü yoksa yerel âdet uygulanır. Doğrudan doğruya kanundan kaynaklanan geçit hakları, tapu kütüğüne tescil edilmeksizin doğar. Ancak, bunlardan sürekli nitelikte olanlar beyanlar sütununda gösterilir." düzenlemesi bulunmaktadır.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Somut uyuşmazlıkta; davacının taşınmazını iyileştirmek amacıyla sıva ve mantolama yapmak ve bu nedenle komşu parsele geçici olarak 15 gün süre ile giriş yapmak isteğinin, komşuluk hukukundan kaynaklanan katlanma yükümlülüğü içerisinde kalıp kalmadığı değerlendirilmeksizin, geçerli olmayan yasaya ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR