Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/513 K.2024/505

Taraflar arasındaki mirasın gerçek reddi davasında verilen karar hakkında Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; babası ...'un 27.10.2015 tarihinde öldüğünü, mirasçısı olarak muristen kalan malları ve borçları istemediğini, mirasını reddettiğini belirterek reddi miras kararı verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Dava, hasımsız olarak ikame edilmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; muris ...’tan intikal eden mirasın davacı tarafından kayıtsız ve şartsız olarak reddedildiğinin tespit ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Adli yardım talebinin bulunduğunu, ailesi tarafından murisin borçları olduğu söylenerek mirası reddetmesinin sağlandığını, ancak aile bireylerinin ret beyanında bulunmadıklarını, hata ve hile ile iradesinin sakatlandığını, mirası redden vazgeçtiğini belirterek reddin iptaline karar verilmesi talepli olarak temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mirasın gerçek reddi beyanından dönme istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı TMK'nın 605 inci maddesinin birinci fıkrası ve 606 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336 ncı maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1. Davacının temyiz harç ve masraflarını karşılayabilecek durumda olmadığına dair mali durumunu gösterir herhangi bir belge sunmadığı ve bu durumda mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda olduğu kanaatine varılamadığından, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 üncü maddesinin birinci fıkrasında öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davacının adli yardım istemlerinin reddine karar verilmiştir.

2. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, davacının talebine, dayandığı belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacının mirasın gerçek reddine ilişkin beyanı mahkemeye ulaşmakla sonuç doğurduğundan ve temyiz dilekçesinde ileri sürülen gerçek ret beyanından dönme talebi ayrı bir dava konusu olduğundan davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR