Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/5149 K.2023/6227

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın, evvelce kök tapu kaydının ifrazen 15.12.1986 yılında Hazine adına kaydedilen 1541 parsel sayılı taşınmazdan geldiğini, ıslah imar planı sonucu ... adına arsa vasfıyla tescil gördüğünü, 2981 sayılı Yasa'nın uygulama yönetmeliğinin 30.maddesi f bendine göre değerlendirilmek üzere Gümüldür Belediyesine devredildiğini, oturacak konutu bulunmayan veya konut yapmaya uygun arsa ve arazisi bulunmayan gecekondu sahibi aile ve kişilere arsa ve arazi tahsisinin amaçlandığını,

dava konusu parsellerin 2981 sayılı Yasa kapsamına girmediği ve hak sahipliği yönünden ilgili Belediyenin hiçbir araştırma yapmadan tahsis yaptığını, hak sahibi olmadıkları halde tapu verilenlerden 3 üncü kişilere satış yapan gecekondu sahipleri hakkında taşınmazın değerini bedele dönüştürmek suretiyle tazminat davası açmak zorunluluğu doğduğunu, 2205 ada 10 parsel numarasında kayıtlı taşınmazın değeri olan 8.800.000,00 ETL'nin satış tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı bozma ilamı sonrası beyan dilekçesinde; 10 yıl boyunca satılmamak şartıyla rayiç bedeli karşılığı Gümüldür Belediyesi'nden taşınmazı satın aldığını, sebebini anlamadığı şekilde aleyhine para cezası kesildiğini belirtmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkeme ilk kararında; davanın kısmen kabulüne, 8.288,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar vermiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 23.12.2015 tarihli 2015/11324 Esas ve 2015/11950 Karar sayılı ilamında, "..davalının adresi araştırılmadan ilanen tebligat yapılmasının doğru olmadığı" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar vermiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkeme yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "...davacının tapuyu Belediyeye bedelsiz devretmesinin kanun hükümlerine uyularak yapıldığı ancak aynı kanun hükümlerine uygun şekilde tahsis ve gereğinin yapılmadığı, belediyenin arsayı davalıya 02.07.1993 tarihinde devrettiği, zamanaşımı süresinin dolmadığı, Hazinenin kayden malik iken geri alma hakkına sahip olarak taşınmazı devrettiği, hak sahibi olmayan kişilerin haksız mülk sahibi olması amacıyla devir yapılmadığı, taşınmazı alan üçüncü kişinin iyiniyet karinesi gereği tapuda malik olacağı ancak haksız kazanç elde eden davalının sorumlu olacağı belirtilerek davanın kısmen kabulüne, 8.288,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, taşınmazın değerinin çok düşük belirlendiğini, Gümüldür'ün denize yakın turizm beldesi olup taşınmazın ise arsa vasfında olduğunu, dava dilekçesinde satış tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi talep edilmişken gerekçeli kararda dava tarihinden itibaren faize hükmedildiğini, kararının bozulması gerektiğini dile getirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun 27 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,