Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/5444 K.2024/4791

Taraflar arasındaki mirasın reddinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, 08.06.2021 tarihli ek karar ile istinaf talebinin reddine karar verilmiştir

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; borçlu davalı tarafından müteveffa babasının mirasının reddedildiğini, davalının borca yetecek miktarda malvarlığının bulunmadığını, mirası reddetmesi işleminin alacaklılarına zarar verme amaçlı ve kötü niyetli yapıldığını iddia ederek mirasın reddinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 06.11.2020 tarihli ve 2019/135 Esas, 2020/232 Karar sayılı kararında; davalı borçlunun mal varlığının borcunu karşılamaya yetmediği, davalının aciz durumunun sabit olduğu, davalının murisinden taşınmazlar intikal etmesine rağmen mirası reddetmesinin alacaklılara zarar vermek amacıyla yaptığı, güvence göstermediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekilinin istinaf isteminde bulunması üzerine İlk Derece Mahkemesince 08.06.2021 tarihli ek kararı ile; gerekçeli kararın davalıya tebliğ edildiği, tarafların kararı istinaf etmemesi üzerine kesinleştiği, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kanuni süresi geçtikten sonra yapıldığı gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 346/1 inci maddesi uyarınca davalı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin ek kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesi ve gerekçeli kararın müvekkiline usulüne uygun tebliğ edilmediğini, davalının ceza infaz kurumunda olduğundan yargılamadan ve karardan 06.05.2021 tarihinde haberdar olduğunu, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, müvekkilinin davacıya borcunun bulunmadığını, davalının mal varlığının bulunduğunu ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "... gerekçeli kararın davalıya 06.02.2021 tarihinde tebliğ edildiği, tebliğ tarihi itibariyle istinaf başvuru süresinin 20.02.2021 tarihinde sona erdiği, davalı vekilince 17.05.2021 tarihli dilekçesi ile süresi geçtikten sonra istinaf talebinde bulunulduğu, her ne kadar davalı vekilince tebliğ tarihinde müvekkilinin cezaevinde olduğu ve karardan 06.05.2021 tarihinde haberdar olduğu ileri sürülmüş ise de davalı vekili tarafından müvekkilinin tebliğ tarihinde açık ceza evinde olduğu dışında bir bilgisinin olmadığının beyan edildiği, Mahkemece...

Açık Ceza Kurumuna yazılan müzekkereye verilen cevapta tebliğ tarihlerinde davalının cezaevinde olmadığı anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine yönelik verilen ek kararda isabetsizlik bulunmadığı" gerekçesiyle davalı vekilinin ek karara karşı istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, mirasın reddinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 346, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,