Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/5515 K.2024/586

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin miktar nedeniyle reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu davacıya ait 1300 parsel içerisinde köylüler tarafından yapılmış ark olduğunu, bu arkın taşınmazı ikiye böldüğünü, davacının arkı kapatmasına davalı ... ve oğlunun engel olduğundan bahisle arkın kapatılmasına dair muarazanın men’ini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; kadimden beri su arkının olduğunu, davacının bilerek taşınmazı satın aldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur. 2. Diğer davalılar; davaya konu uyuşmazlıkla ilgilerinin olmadığını, suyun ... tarafından kullanıldığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10.11.2015 tarihli ve 2014/632 Esas, 2015/531 Karar sayılı kararıyla, dava konusu su arkı paftada gösterilmemiş olsa da, bu durumun su arkının kadim olmayacağı hukuki sonucunu doğurmayacağı, kadimden beri tüm köylülerin istifade ettiği bu su arkına davacının müdahalede bulunmasının hukuken korunmasının mümkün olmayacağı kanaatine varıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2018/5489 Esas, 2020/6522 Karar sayılı kararıyla; dava konusu arkın 1998 tarihinden önceki tapu kayıtlarında birbirinden bağımsız 539, 540 ve 541 parsellerin arasından ve sınırı takip edecek şekilde geçtiği, bu 3 taşınmazın da davacıya ait olduğu, davacının talebi üzerine birbirine bitişik olan bu parsellerin toplam alanı 12457 m² olmak üzere 1300 parsel numarası ile tek bir parsel şeklinde tescil edildiği, 1300 parselin tapu kayıtları ve paftası incelendiğinde su arkının gösterilmediği,

bilirkişi raporunda su kanal hattının 1300 parselin orman ile sınır olan üst noktasından geçirilmesinin de mümkün olduğunun belirtildiği, o halde davacının, TMK'nın 683 üncü maddesi uyarınca, hukuk düzeninin sınırları içinde taşınmazı üzerinde istediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahip olacağı ve mülkiyet hakkı sahibinin, mülkiyet hakkının kullanılmasından doğan yetkilerinin ancak yasalarla sınırlanabileceği dikkate alındığında, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamına uyulmakla, davanın kabulüne, davalıların müdahalesinin men'i ile mevcut su arkının kapatılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili temyizinde, dava konusu su arkının kadimden beri var olduğunu ve kapatılamayacağını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı fazla alınan harcın temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,