Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/5530 K.2024/163

Taraflar arasında görülen el atmanın önlenmesi ve kâl davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne, 26561 ada 9 parsel sayılı taşınmazda, 20.04.2010 tarihli bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen 130,64 m² alana el atmanın önlenmesine, bu alan içerisinde kalan bahçe duvarının yıkılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait 2318 parsel sayılı taşınmaza komşu 2317 parselin maliki olan davalının yaklaşık 40 m2 tecavüzünün bulunduğunu ileri sürülerek, el atmanın önlenmesi ile tecavüze konu yapıların kâl'ini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ..., süresi içinde cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 22.03.2016 tarihli ve 2015/433 Esas, 2016/149 Karar sayılı kararıyla, davacının 2318 parsel sayılı taşınmazında bilirkişi raporunda A ve B harfiyle belirtilen toplam 35,31 m2 alana davalının kendi bahçesine katarak haksız müdahalede bulunduğu, ayrıca A harfiyle belirtilen alanın izdüşümünde davalının parseli üzerindeki binanın zemin ve birinci katında bulunan balkonun da tecavüzlü olduğu, balkonların yıkılmasının binanın taşıyıcı unsuruna zarar vermeyeceği, balkonlar yıkılarak el atmanın önlenebileceği belirtilerek, davanın kabulüne, bilirkişi raporunda A ve B harfiyle belirtilen 35,31 m2 alana el atmanın önlenmesine,

A harfi ile belirtilen alanda bulunan 2317 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın zemin ve birinci katlarında bulunan balkon döşemelerin yıkımına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 15.06.2020 tarihli ve 2018/4928 Esas, 2020/3392 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazların çaplı olması, tanık beyanlarının davayı etkilememesi, fen elemanlarınca yapılan ölçümlere göre tecavüzün sabit olduğunun anlaşılmasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddine, dava değerinin taşınmazın tecavüzlü kısmının arsa değeri ile kal'ine karar verilen yapı değerinin toplamı üzerinden belirlenmesi gerektiği belirtilerek, yargılama gideri yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yargılama esnasında davalıya ait komşu parselin el değiştirdiği, davacı tarafça davaya yeni malik yönünden devam olunacağının bildirildiği, bozma doğrultusunda dava değerinin belirlendiği belirtilerek, davanın kabulüne, davacıya ait 1151 ada 2 parsele davalı 1551 ada 3 parsel malikleri davalılar tarafından bilirkişisi raporunda A harfi ile gösterilen 24,70 m2 ve B harfi ile gösterilen 10,61 m2 alanlara el atmanın önlenmesine, B harfi ile gösteriilen alanda bulunan açık balkonların kâl'ine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar ... ve ... vekili temyiz başvurusunda, bozma ilamı sonrasında davalı ...’un öldüğünü, ancak mirasçılarına tebliğin tamamlanmadığını, davacının 21.12.2022 tarihinde ... mirasçıları yönünden davadan vazgeçtiğini bildirmesine rağmen ... mirasçısı olan ... aleyhine hüküm kurulduğunu, tapu kayıtlarının güncel durumuna göre yüzölçümlerinin değiştiğini ancak mahkemenin güncel durumu dikkate almadığını, mevcut durumun dosyada bulunan rapor ile örtüşmediğini, gerekçeli kararın kendi içinde çelişkili olduğunu, gerekçeli kararda yıkım değeri olarak 4.210,00 TL esas alınmış ise de dosya kapsamında böyle bir belirleme yapılmadığını,

taşınmaz sit alanında olduğu için balkonların kalinin mümkün olmadığını, dava 89.676,10 TL üzerinden harçlandırıldığı halde mahkemece dava değerinin 44.340,00 TL olarak belirlenerek tam kabul kararı verilmesinin hatalı olduğunu, kısmen kabul kararı verilerek reddedilen bölüm yönünden de yargılama gideri ve vekalet ücreti değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, çaplı taşınmaza yönelik el atmanın önlenmesi ve kâl istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 inci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,