Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/563 K.2024/1305

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, kâl ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın husumetten reddine, birleştirilen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı birleştirilen davada davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili; müvekkilinin 415 ada 7 parselde kayıtlı taşınmazın maliki olduğunu, davalı ...'ın uzun süredir dava konusu taşınmazı kendisine ait bir yapı yapmak, harfiyat malzemesi, çakıl, kum ve diğer inşaat malzemelerini dökmek suretiyle müdahalede bulunduğunu, müvekkilinin taşınmazına yapılan el atmanın önlenmesi, eski hale getirilmesi ve bahse konu taşınmazın davalı tarafından haksız kullanılması sebebiyle, davalının son beş yıllık kullanımına karşılık olarak alacağın tam ve belirlenebilir olduğu anda artırmak üzere şimdilik 5.000,00 TL ecrimisil tazminat talebinin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı vekili birleştirilen davada; davalı ... İnş. ve Malz. Hay. Orman Ürün. Turizm Gıda Nak. San. Tic. Ltd. Şti.'ne karşı aynı talepte bulunmuştur.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili, dava konusu yerde ... İnş.Tic Ltd.Şti. taşınmaz üzerindeki yapıyı yapmış ve 2009 yılından bugüne kiracı olarak bulunduğunu, bu nedenle öncelikle tarafına açılmış olan davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddinin gerektiğini, davacının kardeşi ...'ın kendisiyle ortak olduğunu ve kira sözleşmesi yaptığını, ortağı ve yetkilisi olduğu şirketin taşınmazda kiracı olarak bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Birleştirilen davada davalı vekili; davacının kardeşi ve taşınmazda paydaş olan ... ile kira sözleşmesi bulunması nedeniyle aleyhine el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talepli dava açamayacağını, kira sözleşmesinin sonraki malikler için de bağlayıcı ve geçerli olduğunu, bu sebeple HMK'nın 8/a maddesi uyarınca mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olup usulden görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, bu isteklerinin kabul görmediği takdirde haksız ve yasal dayanaktan yoksun olarak açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; asıl davanın husumetten reddine, birleştirilen davanın kısmen kabulüne; müdahalenin men'i yönünden davacının davasının kabulüne, 107 metrekarelik kısıma yapılan tecavüzün men'i ile taşınmaz üzerindeki iş yeri (ofis) ve depo yapılarının kâl'ine, davacının ecrimisil talebinin kısmen kabulü ile; 1.227,98 TL'nin davalı ... İnş. ve Malz. Hay. Orman Ürün. Turizm Gıda Nak. San. Tic Ltd. Şti.'den dava tarihi 27.03.2019'dan itibaren işleyecek yasal faiziyle alınarak davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleştirilen davada davacı vekili ile asıl ve birleştirilen davada davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Asıl ve birleştirilen davada davacı vekili; davalı ...'ın gerek taşınmazdaki abonelikleri, gerekse de şirketi temsille verdiği 05.10.2009 tarihli dilekçe birlikte değerlendirildiğinde, oluşan zarardan (ecrimisl tazminatından) şirketi ile birlikte davacı müvekkile karşı müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, ecrimil tazminatı karar tarihine en yakın 3 yıl önceki miktara göre hesaplanmış olduğunu, bu sebeple de ecrimisil tazminatının reddedilen kısmına da itiraz ettiklerini belirterek, yerel Mahkeme kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Asıl ve birleştirilen davada davalılar vekili; taşınmaz ile ilgili yazılı kira sözleşmesi olması, davacının kardeşi ile yapılmış olan ve yaklaşık 10 yıldır süren kira ilişkisinden davacının bilgi ve örtülü onayı olduğunu, yazılı kira sözleşmesi nedeni ile Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğunu, davacının dava konusu taşınmazda 24.04.2018 tarihinde tüm payların maliki olmuş ve 08.05.2018 tarihinde dava açmış olduğunu, dava konusu taşınmaz boş arsa niteliğinde olup davacı tarafından davalılara haksız kullanıma son verilmesi için herhangi bir ihtarda bulunulmamış olduğunu,

bu nedenle ecrimisil taleplerinin reddi yerine kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, yerel Mahkemece alınan kök raporda olduğu gibi ek raporda da ecrimisil ve kira bedeli hesaplamasında dava tarihinin esas alınmasının hatalı olduğunu, kira hesaplamasının taşınmazın boş bir arsa olduğu gözetilerek ve hesap başlangıç tarihlerine göre yapılması gerekmekte olduğunu,

bu konudaki kök ve ek rapora itirazlarının göz önüne alınmadan düzenlenmiş olan rapora göre ecrimisil talebinin kısmen kabulü haksız ve usule aykırı olup yerel Mahkeme kararının bozulması gerektiğini belirterek yerel Mahkeme kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde birleştirilen davada davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Birleştirilen davada davalılar vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi, kâl ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 inci maddesi, “İyi niyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl ve birleştirilen davada davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

Asıl ve birleştirilen davalar el atmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istemlerine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın husumetten reddine, birleştirilen davada el atmanın önlenmesi ve yıkım istemlerinin kabulüne, ecrimisil isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine yönelik hükmün davalı vekili tarafından birleştirilen dava yönünden temyizi üzerine Dairenin sayın çoğunluğu tarafından hüküm onanmıştır.

Davalı vekilinin temyiz isteklerinin reddi ve hükmün esasının onanması yönünde sayın çoğunluk ile aramızda görüş aykırılığımız bulunmamaktadır. Ancak, İlk Derece Mahkemesince el atmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin kabulü yönündeki hükmün infazı için iki adet bilirkişi raporu karar ekinden sayılmıştır. HMK'nın 297 nci maddesinde, hükümde yer alması gereken unsurlar düzenlemiştir.

Bunların arasında hükmün infazını sağlamaya yönelik olarak kabul edilen "bilirkişi raporu ya da kroki" yoktur. Kanunda yer almayan ve gereksiz bulunan bir ifadeyi, sonuca etkisi olmayacağı ya da başka bir gerekçe ile benimsemek mümkün değildir.

Esasen kanun koyucu da, TMK'nın 713/7 nci maddesinde tapusuz taşınmazların tescili yönünden dava konusu yerin teknik krokisinin karara ekleneceğini açıkça düzenlemek suretiyle bu gerçekliğe istisnai düzenleme yapmak ihtiyacı hissetmiştir. Kanunun bu tür usuli istisna hükümleri dışında HMK'nın 297 nci maddesinin düzenleme amaç ve hükmüne uygun olmayan işlem yapılması keyfiliktir.

İlk denetim mercii olan Bölge Adliye Mahkemesi de, temyiz mercii olan Yargıtay'da buna izin vermemelidir. El atmanın önlenmesi ve yıkıma yönelik kabul hükmünde infazı sağlamak için, 10.12.2019 havale tarihli olan krokili bilirkişi raporuna atıf yapılması gerekli ve yeterlidir.

Öte yandan, 2 nci bentte atıf yapılıp, ayrıca 4 üncü bentte karar ekinden sayılan 02.03.2020 havale tarihli diğer bilirkişi raporunun, yalnızca ecrimisil hesabına ilişkin olduğu ve hiç bir şekilde infazı ilgilendirmediği hususu da göz ardı edilmiştir.

Hal böyle olunca; hükmün 1 inci fıkrasının 2 nci bendindeki 02.03.2020 tarihinin çıkarılarak yerine; "10.12.2019" tarihinin eklenmesi, 4. bendin ise tamamen hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle hükmün re'sen düzeltilerek onanması gerekmektedir. Sayın çoğunluğun onama görüşüne bu yönüyle katılmıyorum.