Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/5854 K.2024/5132

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; dava konusu 130 ada 32 parsel sayılı taşınmazın müvekkilleri ve davalılar tarafından 16.05.2017 tarihinde iktisap edildiğini, taşınmazın bu tarihten itibaren davalıların kullanımında olduğunu, davalılara gönderilen ihtarnameye rağmen kullanımlarının devam ettiğini taşınmaz üzerinde üç adet konut, bir adet gecekondu ve bir adet dükkan olduğunu belirterek, davalıların dava konusu taşınmaza müdahalelerinin önlenmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 16.05.2017 tarihinden itibaren her davacı için şimdilik aylık 500,00 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkillerinin fuzuli şagil olmadığını, kendi kazançlarını inşa ettikleri binada ikamet ettiklerini, sadece ortak miras bırakanlarından gecekondu kaldığını, davacıların bu binanın kiraya verilip kira bedelinin paylaşılması teklifini kabul etmediğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "taşınmazı tamamının davalı tarafın kullanımında olduğu davacıların kullanabileceği bir alan olmadığı, intifadan men olgusunun gerçekleştiği gerekçesiyle el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerinin kabulüne, davalıların dava konusu taşınmazda toplam 192,84 metrekareye el atmalarının önlenmesine ve toplam 2.177,28 TL ecrimisil dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacılara verilmesine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazda davacıların kullanabileceği alan olduğunu, bu nedenle el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talebinde bulunulamayacağını beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların payına karşılık çekişmesiz kullanabileceği yer olduğu ve davalılar aleyhine hükmedilen ecrimisil miktarının istinaf sınırı altında kaldığı gerekçesiyle, davalılar vekilinin istinaf dilekçesinin ecrimisil istemi bakımından miktardan reddine, el atmanın önlenmesi istemi yönünden ise istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına ve el atmanın önlenmesi isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; el atmanın önlenmesi istemi yönünden kararın kesin olarak verilmesinin hatalı olduğunu, dava konusu taşınmazın davalıların hakimiyetinde olduğunu, dükkan ve gecekondunun kullanılmaya elverişsiz olduğunun değerlendirilmediğini ifade ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, paydaşlar arası el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 693 üncü ve 995 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,