Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/652 K.2024/595

esi

SAYISI

2022/273 E., 2022/269 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu ... ili, ... ilçesi, Gazi Mahallesi, 5813 ada 61 parselde bulunan 1 No.lu bağımsız bölümü 26.10.2015 tarihinde annesi ... 'dan 75.000,00 TL bedel karşılığında satın aldığını, taşınmazda kardeşi olan davalı ...'nın oturduğunu, davalıya taşınmazı tahliye etmesini defalarca söylemesine rağmen tahliye etmediği gibi bugüne kadar kullanım bedeli de ödemediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla taşınmaza maliki olma tarihinden dava tarihine dek geçen süreye ilişkin kullanım bedeli için belirlenecek olan miktara göre şimdilik 15.000,00 TL'nin davalıdan alınmasına, taşınmaza haksız el atmanın önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; murisleri ... a'nın kendisine davacı tarafından vaad edildiği gibi bakılmadığından bu taşınmazın devrinin iptali için Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/542 Esas sayılı dosyası ile açılan davanın derdest olduğunu ve bekletici mesele yapılması gerektiğini ileri sürerek öncelikle davanın usulden reddine, aksi halde haksız ve kötü niyetli davanın esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tensip tutanağı uyarınca davacı tarafın Harçlar Kanunu'nun 30-32 nci maddeleri gereğince verilen kesin sürede eksik harcı ikmal etmediği anlaşılmakla, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 30/2 nci maddesindeki atıfla el atmanın önlenmesi talebi yönünden davanın yenileninceye kadar 6100 sayılı HMK'nın 150 nci maddesi gereğince 26.05.2022 tarihi itibarıyla dosya işlemden kaldırılmış olup, üç aylık yasal süre içinde eksik harcın yatırılmadığı anlaşıldığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri ve İstinaf Aşamasındaki Süreç

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; duruşmadan önce Mahkemeye taşınmazın 05.04.2022 tarihinde teslim alındığını ve el atmanın önlenmesine ilişkin istemin bu aşamada konusuz kaldığını, bu nedenle el atmanın önlenmesi istemine ilişkin harcın yatırılması gereğinin kalmadığını;

ancak yerel Mahkemenin harcın yatırılmasını istemesi durumunda harcın yatırılacağının beyan edildiğini, buna karşın Mahkemece bir ara karar verilmeden davanın el atmanın önlenmesine ilişkin kısmının harç yatırılmadığından hareketle tefrikine karar verildiğini ve tefrik edilen dosyanın da tensip zaptı ile reddine karar verildiğini, davanın konusuz kalması yeni bir durum olup haklılık durumu gözetilerek yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönünden hüküm kurulması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece 28.10.2021 tarihli celse davacıya harcı tamamlaması için usulüne uygun şekilde kesin süre verildiği ve harcın tamamlanmamasının sonucunun usulünce ihtar edildiği, davacı vekilinin 24.05.2022 tarihli dilekçe ile duruşma tarihinden iki gün önce davanın konusuz kaldığına ilişkin beyanda bulunarak Mahkemece istendiği takdirde harcın tamamlanacağını bildirilmesinin sonuca etkili olmadığı,

zira kesin sürenin tarafların yanında, hakimi de bağlayacağı ve bu süreye uyulmaması halinde gereğinin hakim tarafından hemen yerine getirilmesi gerektiği, Mahkemece verilen kesin süreye ilişkin ara karardan sonra davacı tarafın harcı yatırması yönünde yeniden bir karar verilmesinin gerekmediği, böyle bir uygulamanın kesin sürenin niteliğine aykırı olacağı anlaşılmakla Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebeplerle hükmün bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava mülkiyet hakkından kaynaklanan el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 150 nci maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 30/2 nci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup özellikle Bölge Adliye Mahkemesince kanunun somut olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği anlaşıldığından, istinaf başvurusunun reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370'inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,