Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/129 K.2024/1350

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; dava konusu tapusuz taşınmazın tarafların murisi ...'a ait olduğunu, taşınmazın mirasçılar arasında taksim edilmediğini, taşınmazda murise ait bir adet iki katlı ev, bir adet sera ve bir adet ahır bulunduğunu, davalının taşınmazın tümünü kullandığını ileri sürerek dava konusu taşınmazdaki evin ikinci katına, sera ve ahıra davalının müdahalesinin men’ine, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla dava tarihinden geriye dönük olarak beş yıl için 8.695,00 TL ecrimisilin kademeli faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; açılan davanın haksız ve kötü niyetli olduğunu, taraflar arasında rızai taksim bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda 31.03.2022 tarih, 2021/45 Esas ve 2022/169 Karar sayılı kararıyla; yapılan keşif, tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarına göre dava konusu yerlerden evin ikinci katının davalı tarafından kullanıldığı, araziyi ve ahırı da tek başına kullandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davada sadece ecrimisil yönünden kabul kararı bulunduğunu, el atmanın önlenmesi talebi yönünden davanın reddine karar verildiğini, hükmedilen ecrimisilin de hatalı olduğunu, davacının da kullandığı taşınmazlar bulunduğunu, el atmanın önlenmesi yönünden de lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, paydaşlar arası el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talebine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında Bölge Adliye Mahkemelerinin Resmî Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin ikinci fıkrasında ise Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine istinaf yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ile 444 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, yani bu kararlara ilişkin dosyaların Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir.

Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 nci ve 444 üncü maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tâbi olup, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı yasa yoluna gidilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341-360 ncı maddesindeki istinafa ilişkin hükümlerinin uygulanması için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi zorunludur.

2. Hemen belirtilmelidir ki görülmekte olan davada karar tarihi 31.03.2022 olup dava ile ilgili daha önce Yargıtay'ın bir denetimi de söz konusu olmadığından anılan kararın ''İstinaf'' kanun yoluna tâbi olduğu anlaşılmaktadır.

3. Hâl böyle olunca, dosyanın istinaf incelemesi yapılması için ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Mahkemesine iadesi gerekmektedir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Dosyanın Mahkemesine İADESİNE,