Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/2019 K.2024/2668

Taraflar arasındaki ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun HMK'nun 341/2, 352/1 inci maddesi gereğince kesinlikten reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 29.03.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar dava dilekçesinde; muris babaları ...’ın 11.08.1975 tarihli senet ile 14 parsel sayılı taşınmazını ölünceye kadar bakma koşulu ile kendilerine bıraktığını, o tarihteki köy muhtarı tarafından düzenlenen Gayrimenkul Hibe Sözleşme Senedini murisin imzaladığını, bu belgenin gerekli şartları taşıdığını, babalarına ölünceye kadar bakıp gözettiklerini belirterek davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın sözleşme gereği taraflarına verilen ve kullanımlarında bulunan bölümlerinin tapuda adlarına tesciline karar verilmesini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sözleşmenin şekil yönünden sakat olduğu, bağış olsa dahi öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmek suretiyle esasa ilişkin itirazlarda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı olduğu, istinaf kanun yolunun her davacı için ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği, dava konusu taşınmaz değerinin davacı ... istemi açısından 15.619,80 TL, ... istemi açısından 17.025,20 TL olduğu, karar tarihi itibariyle istinaf kanun yolu inceleme sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kaldıklarını, bu nedenle hükmün kesin olduğunu belirterek davacıların istinaf başvurusunun HMK'nın 352/1 inci maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesince 29.03.2024 tarihli ek karar ile yargılama sırasında belirlenen dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibarıyla geçerli olan 378.290,00 TL'lik temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından daire kararının kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili asıl karar ile ek kararın temyizinde; davanın taşınmazın aynına ilişkin olduğunu, dava değerinin taşınmazın tümü olarak değerlendirilmesi gerektiğini, ayrıca raporlarda taşınmazın değerinin düşük hesaplandığını, hükmün esasına da itiraz ettiklerini belirtmek suretiyle bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile Anayasa Mahkemesi 2017/37079 bireysel başvuru numaralı ve 29.09.2021 tarihli kararında;

"...32. 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi yollamasıyla 346 ncı maddesine göre ilk derece/bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen kararlarla ilgili istinaf/temyiz dilekçesi verme hakkı mevcut olup bu dilekçelerin reddi hâlinde bu kararlara karşı istinaf/temyiz yoluna başvurulabilmesi mümkündür. Nitekim Yargıtay da ilk derece/istinaf mahkemesi kararlarında kararın kesin olduğu belirtilmiş olsa bile kararın istinafa/temyize tabi olduğunu tespit ettiğinde ilk derece/istinaf mahkemelerinin dilekçenin reddine ilişkin kararlarını kaldırarak esas yönünden inceleme yapmaktadır (bkz. §§ 18-20).” açıklamalarına yer vermiştir.

3. Değerlendirme

1. İlk Derece Mahkemesi veya istinaf mahkemesinin verdiği kararın kesin olduğu hususunda yaptığı tespit yargı denetimi dışında olmayıp bunlara karşı bir üst kanun yoluna müracaat edilmesi mümkün bulunmaktadır.

Yukarıda değinilen mevzuat hükümleri ilk derece ve istinaf mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlara karşı istinaf/temyiz dilekçesi sunulmasını ve bu dilekçenin reddi hâlinde dilekçe ret kararına karşı kanunlarda öngörülen süre içinde üst kanun yoluna müracaat edilmesini mümkün kılmaktadır.

Somut olayda davacılar vekilinin istinaf başvurusunun miktar itibarıyla kesin olduğundan usulden reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen 13.03.2024 tarihli karar, yukarıda bahsedilen Anayasa Mahkemesi kararı da dikkate alındığında HMK'nın 362 nci maddesinde belirtilen kararlardan değildir.

Başka bir anlatımla, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin 13.03.2024 tarihli kararı temyiz edilemeyen kararlar arasında sayılmadığından temyiz incelemesine tâbi kararlardandır. Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine dair 29.03.2024 tarihli ek kararı bu nedenle doğru görülmediğinden kaldırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin, her bir davacı yönünden dava değeri karar tarihi itibariyle istinaf kanun yolu inceleme sınırının altında kaldığından hükmün kesin olması nedeniyle davacıların istinaf başvurusunun HMK’nın 352/1 inci maddesi gereğince reddine dair temyize konu kararı usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Davacılar vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesinin 29.03.2024 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,