Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/2329 K.2025/2530

Taraflar arasında görülmekte olan "mera aidiyetinin tespiti ve meraya el atmanın önlenmesi" davasında, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada verilen karar, davalı ... vekili, davalı ... ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda.

Şiran Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/68 Esas, 2007/53 Karar sayılı dosyasında verilen görevsizliğe ilişkin hükmün temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin kararı ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği, görevsizlik kararı üzerine ... Kadastro Mahkemesinin 2008/207 Esas sayılı dava dosyasında yargılamanın devam ettiği ve aralarında fiili bağlantı bulunduğu gerekçesiyle davanın ...

Kadastro Mahkemesinin 2006/147 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. ... Kadastro Mahkemesinin 2006/147 Esas, 2010/118 Karar sayılı dava dosyasında görevsizliğe ilişkin verilen kararın temyiz edilmesi üzerine, hükmün Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin kararı ile onandığı, görevsizlik kararı üzerine ...

Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/158 Esas sayılı dava dosyasında yargılamanın devam ettiği ve 17.06.2020 tarihli kararla davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Anılan onama kararları göreve ilişkin olup bu aşamalardan sonra görevli mahkemece esasa ilişkin yargılama yapılarak karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/4 hükmü; "Yargıtay'ın bozma kararı üzerine İlk Derece Makemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurabilir." hükmünü, geçici 3/2 maddesi; "Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilşkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan Kanun maddelerinin düzenleniş amacı, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktadır.

Aleyhine kanun yoluna gelinen eldeki temyiz incelemesine konu karar ise, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin (esasa ilişkin) kararı olup bu karar ile ilgili olarak Yargıtayın bir denetimi söz konusu değildir.

Bu itibarla, 20.06.2020 tarihinde verilen ve daha önce Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi "istinaf" olup görevli merciinin karar tarihi itibariyle bölge adliye mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dilekçe konusunda kanun yolu değerlendirmesi yapmak üzere dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.