Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/2394 K.2024/3335

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce, Mahkemenin 18.02.2020 tarihli kararının onanmasına, ardından Mahkemece verilen 07.02.2023 tarihli tavzih talebinin kabulüne dair ek kararın da onanmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekili tarafından yeniden hükmün tavzihinin istenmesi üzerine Mahkemece tavzih talebinin reddine dair verilen ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, 4721 sayılı TMK’nın 713 üncü maddesinin 2 nci fıkrasına dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen hükmün tavzihi isteminin kabulüne yönelik Mahkemenin 28.02.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Davacı vekili, 18.02.2020 tarihli kararda yer alan 3370 parsel sayılı taşınmaza ilişkin daha önce tavzih talebinde bulunduklarını ve bu talebin kabul edildiğini, tavzihe konu kararın tapuya tescili için yapılan işlemler sırasında tavzih edilen kısımda bir takım yanlışlıklar olduğunun fark edildiğini, dava konusu parsellerden olan 3370 parselin 05.07.2001 tarihinde 2356 yevmiye No.lu işlem ile toplulaştırma gördüğünü ve üç ayrı parsele bölünmesinin söz konusu olduğunu,

bu üç parselden 227 ada 1 parsel numara ile tescil edilen taşınmazın 11.03.2016 tarihli ve 3311 yevmiye No.lu işlem ile yenileme gördüğünü ve 227 ada 10 parsel numarasını aldığını, ilk tavzih taleplerinde 225 ada 10 parsel ve 227 ada 10 parselden bahsedildiğini, 3370 parselin kaydının kapatılmadığının ise fark edilmediğini, dolayısıyla 3370 parsel açısından kararın sadece 2 parsele göre tavzihinin sağlandığını, tescil işlemleri için yapılan başvuruda, 3370 parselin kendi tapu kaydının da kapatılmadığının fark edildiğini, 3370 parselin 11.03.2016 tarih ve 3311 yevmiye No.lu işlemle yenileme görerek 227 ada 11 parsel numarası aldığını,

tapu müdürlüğünden gönderilen yazı cevabında 3370 parselin gittisi olan parseller gösterilmesine rağmen, 3370 parselin tapu kaydının kapatılmayıp yeni parsel numarası aldığı açıkça belirtilmediğinden 227 ada 11 parselin mevcudiyetinin ilk tavzih esnasında gözden kaçtığını, 227 ada 11 parselin de bu davanın bir parçası olduğunu, taşınmaz üzerinde iş bu dosyadan kaynaklı ihtiyati tedbir bulunmasından anlaşıldığını, dava konusu Altınova Mahallesi, 3370 parselde kayıtlı taşınmazın 227 ada 11 parsel, 227 ada 10 parsel ve 225 ada 10 parsel olmak üzere 3 parçadan oluştuğunu,

Mahkeme kararında "3370 parsel (yeni 225 ada 10 parsel ve 227 ada 1 parsel)" olarak geçip, "3370 parsel (yeni 225 ada 10 parsel ve 227 ada 10 parsel)" şeklinde tavzih edilen kararın gerçek tapu kayıtlarını yansıtmadığını ve hükmün infaz edilemediğini belirterek, hükmün "3370 parsel (yeni 225 ada 10 parsel, 227 ada 10 parsel ve 227 ada 11 parsel)" şeklinde tavzihini talep etmiştir.

Mahkemece 28.02.2024 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesinde; "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü düzenlenmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesi incelendiğinde; hükmün tavzihi ancak hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflarca hükmün açıklanması, tereddüt ya da aykırılığın giderilmesi için istenebilir. Madde metninden açıkça anlaşılacağı üzere, taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamayacak, genişletilemeyecek ve değiştirilemeyecektir.

Dosya kapsamında tapu kayıtları, geldi kayıtları ve kütükleri üzerinden yapılan incelemede; tavzih talep edilen 3370 parsel sayılı taşınmazın 05.07.2001 tarihinde 2356 yevmiye No.lu işlem ile toplulaştırma işlemine tâbi tutulduğu, üç ayrı parsele bölündüğü, ardından 11.03.2016 tarihli ve 3311 yevmiye No.lu işlem ile yenileme gördüğü ve 3370 parsel sayılı taşınmazın 227 ada 11 parsel sayılı taşınmaz halini aldığı, bu haliyle 3370 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükmün tavzih edilmesi ile esasa ilişkin bir değişiklik yapılmayacağı, ancak kararın infazının icrası bakımından tavzihin zorunlu olduğu anlaşıldığından, Mahkemece tavzih talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, 28.02.2024 tarihli ek kararın bozulması gerekmiştir.