Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/2558 K.2025/927

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, babası ... ile 29.02.1996 tarihinde Elmadağ Noterliğinde düzenledikleri ölünceye kadar bakma sözleşmesi uyarınca bakım edimini yerine getirdiğini, bakım borcu karşılığı murisin malik olduğu 32 adet taşınmazdan 23 tanesini davacıya vermeyi vadettiğini, ...’nın 01.02.1997 tarihinde vefat ettiğini ileri sürerek sözleşmeye konu taşınmazların adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar cevap dilekçelerinde; açılan davanın zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini, dava konusu ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile temlik edilen malın murisin tüm mamelekine oranının makul olmadığını, davacının sözleşme ile üzerine düşen edimleri layıkıyla yerine getirmediğini, dava konusu ölünceye kadar bakma sözleşmesinin muvazaalı olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile murisin 32 adet taşınmazı olduğu, bu taşınmazlardan 23 tanesinin dava konusu ölünceye kadar bakma sözleşmesi kapsamında yer aldığı, sözleşmeye dahil edilmeyen 9 adet taşınmazın murisin toplam malvarlığının %5-6 gibi bir oranına tekabül ettiği, sözleşme ile temlik edilen malın bütün terekeye oranının makul karşılanabilecek bir sınırda kalmadığı, ayrıca murisin sözleşmeyi yaptığında 75 yaşında olduğu, tanık beyanlarından ve hastane kayıtlarından sözleşmeyi yaptığı sıralarda hastalıklarla uğraştığının, sağlığının yerinde olmadığının anlaşıldığı,

ayrıca davacı tanıklarından ve aynı zamanda davacının eşi olan ...'nın beyanından bu sözleşmeyi yapmayı davacının dayısının söylediği ve açıkça tarafların diğer mirasçıların miras hakkını engellemek için bu sözleşmeyi yaptığının tespit edildiği, davacının murisi kendi evine alıp bakmadığı, murisin evinde hep beraber yaşadıkları, tarlalarla diğer mirasçıların da ilgilendiği, muris hastalandığında murisin diğer çocuklarının da baktığı sabit olduğundan yapılan işlemin muvazaalı olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; murisin bakım borçlusu oğlunun ekonomik olanaklarının daha iyi olabilmesi amacıyla sözleşmeyi yaptığı, diğer bir anlatımla asıl amacının taşınmazları bağışlamak olduğu, bu işlemi gizlemek için sözleşmenin yapıldığı anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; murisin, ölünceye kadar bakma sözleşmesine konu taşınmazlarının dışında başka taşınmazlarının da olduğunu, Mahkemenin, bakım borçlusunun yıllık edimlerinin kapitalize değerini hesaplayarak bakım alacaklısının edim değeri ile mukayese etmesi ve ona göre bir karar vermesi gerektiğini, müvekkilinin babasına bakıp gözetmesinin yanında ayrıca sözleşme konusu tarlaların her birini senelerce ekip diktiğini, miras bırakan babanın onun bu edimine karşılık olarak ölünceye kadar bakma sözleşmesini yaptığını, muvazaalı olduğu iddia edilen ölünceye kadar bakma sözleşmesi de Elmadağ Noterliğinde düzenleme şeklinde yapıldığından, gizli sözleşme olan bağışlama sözü verme işleminin de şekil şartını sağladığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ölünceye kadar bakma akdine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR