KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2024/2703 E., 2025/1191 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2025
- Mahkemesi
- Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/277 E., 2024/335 K.
- İlk derece mahkemesi
- Reşadiye Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/473 E., 2023/368 K.
Karar Metni
635 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar-karşı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili, dava konusu taşınmaz üzerinde müvekkillerine ait olan 3 katlı betonarme ev, samanlık ve müvekkilleri tarafından dikilip yetiştirilen meyve ağaçları ile diğer muhdesatların bulunduğunu, davalı ...'ın muhdesatta hak iddia etmediğini, müvekkili ...'ın babaları ve dedeleri tarafından yapılan yerin yıkılması sonucu sıfırdan aynı yere ev yaptığını, yapılan evin 1 No.lu dairesi ...'a, 2 No.lu dairesi ...'a, 3 No.lu çatı dairesi ve bodrumda eklentisi olan dairesi ...'a, 4 No.lu dairesi ...'a ait olmak üzere paylaşıldığını, samanlık ve ahırın müvekkillerince yapıldığını,
dikilen meyve ağaçlarının müvekkillerince bakılarak büyütüldüğünü, eve ulaşmak için müvekkillerince yol yapıldığını, içme suyunun da müvekkillerince getirildiğini ileri sürerek taşınmaz üzerinde yer alan muhdesatların müvekkillerine ait olduğunun tespitini talep etmiştir.
II. CEVAP
1. Davalılar ..., ..., ... ve ... vekili, müvekkillerinin dava konusu taşınmazda paydaş ...'ın mirasçıları olduğunu, taşınmaz üzerindeki muhdesatların 1/4'ünün müvekkillerinin murisi ...'a ait olduğunu belirterek davanın kısmen reddini savunmuş, karşı davasında; 2 No.lu bağımsız bölümün tamamının ve taşınmazdaki diğer muhdesatların 1/4'ünün miras hisseleri oranında müvekkillerine ait olduğunun tespitini talep etmiştir.
2. Davalılar ..., ... ve ... vekili, davanın açılmasına müvekkillerinin sebebiyet vermediklerini, davacıların taşınmaz üzerinde müvekkillerinin izin ve muvafakati olmadan taşınmaz yapıldığını, taşınmazın izinsiz ve kira ödemeksizin kullanıldığını belirterek; müvekkilleri aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne, 113 ada 41 parsel sayılı taşınmazda 1 adet mesken nitelikli betonarme yapı ile 80 yaşındaki 1 adet ceviz ağacı dışındaki ağaç niteliğindeki muhdesatların ..., ..., ... ile ... mirasçıları ..., ..., ..., ... ve ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine, 1 adet samanlık ve 80 yaşındaki 1 adet ceviz ağacı yönünden istemin reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar-karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı belirtilerek, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalılar-karşı davacılar vekili temyiz dilekçesinde, tarafların yargılama gideri ve vekâlet ücretinden payları oranında sorumlu olması gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.
Muhdesatın tespiti davalarında dava konusu, dava tarihi itibarıyla hesaplanan ve davalıların payına isabet eden muhdesat değeri (zemin bedeli hariç) olup; yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilâm harcının, yargılama giderlerinin ve taraflar yararına takdir edilecek vekâlet ücretlerinin iş bu müddeabih esas alınarak hesaplanması gerekir. Ayrıca; yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilâm harcından, aynı şekilde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326/2 hükmü uyarınca hesaplanacak yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilecek vekâlet ücretinden, davalıların miras payı gözönünde bulundurularak sorumlu tutulmaları gerekir.
İlk Derece Mahkemesince yukarıda belirtilen husus gözetilmeksizin hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirir.
Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın 370/2 hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2024/2703, K. 2025/1191, 3 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama