Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/2740 K.2025/1255

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin sahibi olduğu dava konusu taşınmazın 2016 yılından beri herhangi bir hukuki ilişki olmaksızın davalı tarafından kullanıldığını belirterek el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin dava konusu taşınmazı paydaşı olarak bildiği ...'tan 7 yıllığına kiraladığını, davacının malik olduğunu bilmediğini, kira sözleşmesi ile taşınmazı kullandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı ve toplanan delillerden, dava tarihi itibariyle davacının dava konusu taşınmazın paydaşı olduğu, taşınmazın davalı tarafından diğer paydaş ... ile imzalanan kira sözleşmesi ile kullanıldığının keşfen belirlendiği, kira sözleşmesinin pay ve paydaş çoğunluğu sağlanmadan yapıldığından geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının el atmasının önlenmesine, 2016 yılı için 5.000,55 TL’nin 15.10.2016 tarihinden, 2017 yılı için 7.592,84 TL’nin 15.10.2017 tarihinden, 2018 yılı için 7.839,61 TL’nin 15.10.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının el atmanın önlenmesi yönünden ıslah ile belirtilen talebin aksine taşınmazın tamamının değeri üzerinden hüküm kurulduğunu, davacı paydaşın söz konusu kira sözleşmesinden en başından beri haberdar olduğunu, zımni olarak taraflar arasında yapılan kira akdinin de farkında olduğunu, diğer paydaşla ortaklığın bozulmasından sonra dava açıldığını, dolayısıyla TMK’nin 2. maddesine aykırı olarak hakkın kötüye kullanıldığını, ortada haksız bir kullanımın olmadığını, taşınmazın 1.000 m2’lik kısmını hayvan beslemek amacıyla dava dışı paydaş ile kullandıklarını,

taşınmazda bulunan ahır, süt sağım yeri, süt tankını ve meskeni dava dışı paydaşın inşa ettiğini, paydaşlar arasında fiili taksimin olduğunu, davacı tarafa ait olan pay üzerinde hiçbir şekilde kullanımın söz konusu olmadığını, keşifte taşınmazın tamamının kullanıldığına dair tespit yapılmadığını, müvekkilinin kullanımının taşınmaz üzerindeki yapılarla sınırlı olduğunu ve diğer paydaş Semra ile birlikte kullanıldığını, davanın dava dışı paydaş ve diğer ortakları ihbarı talep edilmesine rağmen mahkemece dikkate alınmadığını, dosyada yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan sonuca gidildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. Dosyada toplanan belgelere göre mahkemece el atmanın önlenmesine karar verilmesinde uyarsızlık bulunmamakta ise de ecrimisil hesaplama yöntemi doğru değildir. Davalı, mahkemece belirlenen yerlere el attığı halde taşınmazın tamamı üzerinden ecrimisil hesabı yapılmıştır. O halde Mahkemece bilirkişiden ek rapor alınarak davalının kullandığı kabul edilen ahır, süt sağım yeri ve süt tankı (deposu) ve meskenden dolayı işgal edilen alanın yüzölçümü belirlenerek ecrimisil hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR